De eerste dumpers van 2020...

Het jaar is met moeite een week ver, en we hebben al weer de eerste dumpers binnengekregen helaas...

Eind oktober was er al melding gemaakt van een loslopend duo in Waardamme, een deelgemeente van Oostkamp.  Ik had er op gereageerd om eventueel te komen vangen, maar verder niets meer van gehoord.

Eind december werd ik over het tweetal gecontacteerd, maar kon met de feestdagen pas op 2 januari daar geraken.  Helaas was er op dat moment van de konijnen geen spoor, maar heb ik de vangkooien laten staan op de oprit, waar ze vaak zitten.

De vangkooien stonden er een paar dagen, met lekker voer in, maar de konijnen waren ons te slim af...

Ik kreeg afgelopen zondag de melding dat er één van de twee, de bruine, in de vangkooi gelopen was, en ik besloot om nog even te wachten tot 's avonds, in de hoop dat de tweede er ook zou in gaan.

Een paar uur later werd ik getagd in een berichtje uit Oostkamp, en besloot meteen contact op te nemen, en kort nadien kwam het konijntje bij ons aan.

Ik zag meteen dat het er niet goed uit zag... Diertje lag helemaal slap, heel oppervlakkige ademhaling en nauwelijks iets van leven... En er gingen ook belletjes bij mij rinkelen.  Ik vroeg aan de man waar hij woonde, waar het konijntje gevonden was, en het was dichtbij de plaats waar onze vangkooien staan.  Dus een zeer grote kans dat het om hetzelfde konijntje zou gaan...  Na het bekijken van de foto's die ik van de meldster had doorgekregen, klopte dat inderdaad!

Ik probeerde om hem (volgens eerste check een gecastreerde ram?) warm te krijgen bij onze pelletkachel, en om wat vocht toe te dienen, maar helaas reageerde hij daar al niet meer op.  Ook op een stukje peterselie tussen de tanden kwam geen eetreflex... In de doos vond ik ook twee kleine stukjes, het leek op overgeefsel, maar aangezien konijnen niet kunnen overgeven, was het iets anders.  Ik rook er aan, en het bleek om gekauwde stukjes pizza te gaan, die het konijntje vermoedelijk weer uitgespuwd heeft.  Is dit nu de reden van zijn toestand?  Moeilijk te zeggen, maar er is wel kans toe, aangezien veel mensen van alles (slechts...) geven aan konijnen in de wijk...

Ik besloot om tijdens het TV kijken het konijntje bij me te houden, omdat ik wist dat het al te ver heen was om er nog door te krijgen.  Het diertje is helaas 's avonds in mijn armen overleden...

Slaapzacht mijn lieve jongen... Als je een paar dagen eerder in de kooi was gelopen, had ik je misschien nog een mooie toekomst kunnen geven... We doen ons best voor je "broer", die wel gevangen is, en die het wel goed doet!

RIP Feanora

Helaas vonden we gisteren tijdens de voederronde Feanora dood in de grote konijnenren...

FEANORA (ID 16107) 

binnengekomen 21/6/2016

voedster - leeftijd onbekend - middelmatig formaat

Feanora is één van de vele vondelingen die in 2016 de weg naar de opvang vonden.  Ik moest in de buurt zijn van een gekende dumpplaats, en ik had eerst geen zin om nog langs te rijden.  Uiteindelijk toch wel gedaan, en daar zat ze dan langs de kant van de weg... Met de vangkooi niet veel moeite moeten doen om haar te pakken, en al snel werd haar tandprobleem duidelijk, de vermoedelijke reden van het dumpen...

Haar snijtanden werden verwijderd op 15 juli 2016 en op 2 september 2016 werd ze geopereerd omwille van een abces aan haar tanden, maar dat was snel genezen. Op 27 maart 2017 werd haar laatste snijtand die terug gegroeid was, uitgehaald.

Ze woonde samen met Peyton in één van de hokken, maar het deurtje was niet goed gesloten en 's anderendaags liep ze rond tussen de buitengroep zonder problemen. En omdat ze toch al ruim een jaar in de opvang zat, mocht ze hier blijven wonen.  Ze kon het goed vinden in de buitengroep van zo'n 10 à 15 konijnen.

Lekker aan het smullen na haar tandoperatie in 2016

Foto van maart 2019, gezellig met de vriendjes samen in de mand!

Eén van de laatste foto's van haar deze zomer, in de ververste slaapbak.

Slaap zacht lieve meid, ik hoop dat je hier nog drie en een half jaar gelukkig bent geweest nadat je als een hoopje ellende werd gedumpt door je vorige eigenaars...

Afscheid van Rolfje

Helaas is Rolfje, ons spinnetje, op 6 januari overleden, hij lag plots dood in zijn hokje. We wisten uiteraard wel door zijn aandoening (Floppy Rabbit Syndrome) dat hij niet oud ging worden, maar zijn afscheid was een donderslag bij heldere hemel...

Hier nog even zijn verhaal...

Rolf is samen met zijn mama en een aantal broers en zusjes op 23 mei 2017 bij ons gekomen.  Een dame met poezen kreeg regelmatig "kleine konijntjes" cadeau van haar kat.  In het begin kon ze er zelf een huisje voor zoeken, maar dat lukt niet meer na een paar konijntjes.  Ze contacteerde me en ik zei dat we ons wel over de jonge konijntjes konden ontfermen, maar ze ging zelf verder op onderzoek uit.

Uiteindelijk bleken de konijntjes uit een achterliggende tuin te komen, en de kat zat daar telkens op de loer om de jongen te pakken en naar huis te brengen. Ze belde aan, en de eigenaar was "blij" omdat ze het nogal ambetant vond met al die loslopende jongen en een tuin vol putten en bulten...

Dus kwamen mama en de kids mijn richting uit.  Mama was nogal knorrig naar de kleintjes toe, maar ze aten al goed zelfstandig, dus splitste ik hen op.

Op een dag (15 juni 2017) kon Rolfje niet meer op zijn pootjes staan, en na enig opzoekwerk vond ik dus dat het ging om het Floppy Rabbit Syndrome.  Helaas is er daar maar weinig over te vinden...

Eerste foto nadat ik hem gevonden had...

http://www.medirabbit.com/EN/Neurology/Flop_rabbit/Floppy_rabbits.pdf

http://www.unusualpetvets.com.au/news-blog/floppy-bunny-syndrome-not-such-a-poor-prognosis/

Hij werd de eerste weken behandeld met onderhuids vocht, extra vitamines, mineralen en zouten, maar helaas zonder al te veel verbetering.  Op den duur moest hij maar liefst 6 injecties per dag krijgen, zijn kleine lichaampje was al helemaal kapot geprikt en op den duur had hij ook pijn door de injecties, waardoor ik besloot om de behandeling stop te zetten en hem zo goed mogelijk te verzorgen.

Hij woonde bij ons in de keuken, waar wel vaker zieke konijntjes staan, in een hokje onder een klamboe, om te vermijden dat er vliegen eitjes op hem gaan leggen, met alle gevolgen vandien.  Hij was een klein beetje mobiel, maar niet super veel.  Daarom lag hij ook op een puppypad om de urine zoveel mogelijk op te vangen, en kreeg hij ook 1 à 2 keer per week een badje om de keuteltjes die blijven plakken weg te doen. 

We wisten dat hij nooit beter zou worden, maar we hebben geprobeerd om hem uiteraard zo goed mogelijk te verzorgen, omdat ik vond dat hij toch ook een kans moet krijgen op een mooi leven.  En zolang hij goed bleef eten en ondanks alles actief en levenslustig is, waarom zouden we hem dan een spuitje moeten geven, zoals mensen wel vaak voorstelden?

Hij kreeg ook wel wat last van doorligwonden, maar dankzij goede raad op een Facebookgroep voor gehandicapte konijntjes werd zijn huisvesting aangepast, waardoor ook dit probleem bijna volledig van de baan was.

Hij was trouwens ook één van de fotomodellen op onze Vrolijke Konijnenkalender, en poseerde voor de maand oktober...
Slaapzacht lief Rolfje...

Overleden...

Op 1 november herdenken we onze overleden dierbaren... Helaas zijn ook dit jaar weer heel wat konijntjes in de opvang overleden, net voor ze konden verhuizen naar een definitief thuisje... Maar we hopen dat we ze hier toch nog goed in de watten hebben kunnen leggen, zodat ze toch nog wisten wat liefde was...

Helaas was vorige week dinsdag een donkere dag, met 2 konijntjes die zijn overleden in Oostkamp...

VINCA (ID17W368)

binnengekomen op  16/10/2017

geboren in de zomer van 2017

overleden op 24/10/2017

Deze lieve voedster werd afgestaan omwille van (licht) tandprobleem.  Alles ging goed, tot ik plots de dinsdagavond na het werk rook dat er iets niet pluis was: overduidelijk coccidiose.  Daar zijn jonge konijnen nogal gevoelig aan. Meteen de Snugglesafe opgewarmd en medicatie gegeven, maar het mocht niet baten, want een uurtje later lag ze al dood in het hokje...

************************************************************

ELENI 

binnengekomen op  4/2/2016

geboren november 2015

overleden op 24/10/2017

Eleni kwam ook op jonge leeftijd bij ons binnen met tandproblemen, en de snijtanden werden uiteindelijk verwijderd. Ze woonde al geruime tijd samen met andere blijvertjes Lars en Pearly.  Omdat ze met 3 zaten, had ik niet meteen door dat er iets met haar scheelde.  Maandagavond na de vergadering vond ik haar behoorlijk lusteloos, en dan maar op de warmteplaat in de keuken en proberen te voeren.  Ze probeerde te eten, maar het lukte niet echt... Ze had een stukje witloof proberen te pakken, maar dat bleef in haar mondje zitten...

Dan besloot ik maar om een groentenpapje te maken met wat poeder van de korrels erbij, zodat ze toch wat degelijks zou binnen krijgen.  Ze probeerde daar gretig van te eten, maar dat lukte precies ook niet echt.  Ze was al behoorlijk verzwakt, en ik mocht dinsdagmorgen naar de dierenarts.  Daar had ze een serieuze ondertemperatuur (33.8°) en werd ze aan het infuus gelegd omwille van uitdroging, maar een uurtje later kreeg ik al het gevreesde telefoontje... Ik neem het me dan altijd kwalijk dat ik niet sneller de verandering in gedrag had opgemerkt... Ik heb postmortem nog even in het mondje proberen te kijken.  Een stifttandje was teruggegroeid en stond haaks op het tandvlees, en ook verderop leken de kiezen niet helemaal in orde te zijn, en dat is vermoedelijk de reden geweest waarom ze stopte met eten en uiteindelijk daaraan is gestorven.  Het is zo jammer dat ze het niet kunnen zeggen als er wat mis is...
En zo hebben we weer twee lieve konijntjes moeten afgeven... Alle twee mooie lieve hangoortjes met tandproblemen, twee dingen waar ik een zwak voor heb als het om konijntjes gaat.  Natuurlijk weer een zware domper om te verwerken, maar we blijven ons best doen, al is het soms niet zo gemakkelijk...

Een roosje...

Helaas hebben we in de opvang ook al ons verdriet gehad met konijntjes uit de opvang of eigen konijntjes die overleden zijn.  Maar hoe dan ook, de konijntjes zullen voor altijd in mijn hart blijven!!!

Afscheid van Reusje

Velen vragen zich misschien af hoe het met Reusje gaat.  Ik kon er nog niet vroeger over schrijven, omdat ik er  helemaal nog niet klaar voor was... Als je zo lang meevecht met een diertje, komt het einde des te harder aan, en heb nu nog verdriet dat haar geen beter leventje was gegund.  Maar toch troost ik me weer met de gedachte dat ik er alles aan gedaan heb wat mogelijk was, om haar nog een mooi leventje te kunnen geven met veel liefde en verzorging...

Mijn allerliefste Reusje heeft op 10 april haar strijd gestaakt... Twee maanden intensieve verzorging voor haar, van een echt kneusje vol mijt, vermoedelijk al 2 jaar rondzwervend op een dumpplek tot een pittige dame met veel vechtlust... Stap voor stap gingen we vooruit in het genezingsproces en het was schitterend om te zien hoe ze lichamelijk en mentaal opknapte. Ze genoot zo van haar buitentijd in het gras en het zonnetje en ondanks het feit dat haar pootjes niet deden wat moest, maakte ze toch weer een paar huppeltjes... Mijn lief lief Reusje, ik hoop dat je nu wel naar hartelust kan huppelen in de konijnenhemel, het ga je goed meid, ben zo blij dat ik jou mocht leren kennen, en je toch nog 2 maanden de hemel op aarde heb mogen geven, in tegenstelling tot je "baasjes" in het verleden...

Reusje bij binnenkomst

Na een paar dagen intensieve verzorging van de oormijt zag ze er al stukken beter uit

Een fiere dame

Altijd blij als ze buiten mocht zijn...

Lekker languit in de zon

Haar eerste huppeltje zowaar...

Na een weekendje weg haar nog even flink in bad gestoken en ondersteund door een halve transportbox, omdat ze weer een serieuze terugval had...  Helaas de laatste mooie foto van haar, want 's anderendaags vonden we haar dood in het hokje terug...

Slaapzacht, lieve Reus, tot ooit!

RIP Lieve konijntjes

We hebben onze portie verdriet ook al weer flink gehad in het eerste kwart van het jaar... Helaas kwamen een aantal konijnen te overlijden vooraleer ze een definitief thuisje gekregen hadden.  We vinden het altijd zo jammer dat het het niet gegund was... Zelf moest ik al afscheid nemen van heel veel eigen konijntjes de laatste paar maand, maar dat heb je natuurlijk als er ook veel kneusjes tussen zitten... 

Aan mijn konijntjes Nala, Celeste, Grace, Lapino, Flokje, Lemmy,...

Deze opvangertjes zijn helaas nooit kunnen verhuizen...

ISOTH (ID 16218) 

geboren op 24/8/2016

overleden op 18/1/2017

Isoth was geboren in de opvang, zijn mama was gedumpt en schonk het leven aan 12 kleintjes.  Hij was de overblijver uit het nestje, en eindelijk was zijn tijd aangebroken om te castreren.  Helaas is hij in de verdoving van de castratie gebleven...  Elke operatie is natuurlijk een risico, maar we doen bijna elke week 2 à 3 castraties, dus behoorlijk wat castraties op een jaar, en soms loopt het voor het rammetje wel een keer mis jammer genoeg... Slaap zacht, lieve Isoth...

KEMBA (ID 17002) 

binnengekomen op 2/1/2017

overleden op 24/1/2017

Kemba was tijdens het kerstverlof afgestaan wegens verhuis naar een appartement.  Roos had hem opgehaald en geïnstalleerd.  Hij stond bij de 2de lichting van castraties dit jaar, en de operatie gebeurde op 18 januari.  Helaas vonden we hem een weekje later dood terug in zijn hokje.  Misschien had de ingreep en de koude hem parten gespeeld... Jammer dat we je geen nieuw huisje hebben kunnen geven, lieve jongen...

CAYN (ID 16267) 

binnengekomen op 22/11/2016
overleden 19/2/2017

afgestaan wegens tandprobleem

Cayn was een ontzettend lief en vrolijk konijn, ondanks zijn minder gebit, waarvoor hij in behandeling was.  Helaas lag hij 's morgens gewoon dood in zijn bakje, zonder signalen vooraf.  We hadden hem al quasi als een blijvertje bestempeld, en had geprobeerd om hem te koppelen aan Woppy na de dood van Lapino, maar dat was niet gelukt.

LEMMY (ID 17029)

binnengekomen op 1/2/2017

overleden 25/2/2017

Soms weet je, als je een konijn binnen krijgt, dat het een blijvertje zal worden... Dit was zeker ook zo met lieve Lemmy: potdoof en een serieus tandprobleem.  Hij werd met pijn in het hart afgestaan, we kregen superveel lekkers mee, hij was zeker verwend, maar de problemen met zijn tanden werden te erg... We brachten hem binnen voor castratie en tegelijk werden de snijtanden bijgevijld.  Een paar weken later zouden we dan kijken om de snijtanden te verwijderen... Na de dood van Lapino en de mislukte koppelpoging met Cayn, koppelden we Lemmy met Woppy en dat was liefde op het eerste gezicht!

Na drie weken in de opvang zag hij er al stukken beter uit, en vond hij het gezelschap van Woppy geweldig! Helaas was hun geluk van korte duur, want op 25 februari vonden we Lemmy dood in het midden van hun hokje... Een paar uur voordien was hij nog levendig, kwam aandacht vragen en knabbelde er op los, de schok was groot toen ik hem dus levenloos aantrof...

NUZZLE (ID 17005) 

binnengekomen op 9/1/2017

overleden 20/3/2017

Nuzzle was gereserveerd en kon bijna verhuizen, alleen heeft het lot daar anders over beslist... We vonden hem bij de voederronde helemaal slap en bijna apathisch, en blijkbaar had hij de voorgaande nacht en dag nauwelijks wat gegeten... In allerijl naar de dierenarts, maar daar kregen we te horen dat er weinig kans op beterschap zou zijn... Hij was uitgedroogd en had een temperatuur van maar 33°C, dus de kans dat we hem er bovenop kregen, was maar heel klein... Daarom heb ik het moeilijke besluit moeten nemen om hem te laten inslapen... Ik vind het nooit leuk om over leven en dood te moeten beslissen, maar soms is het nodig voor het diertje.  Het is nog maar de 3de keer dat ik dit heb moeten doen, maar het blijft verschrikkelijk...

Slaap zacht lieverds...

R.I.P. Lieve konijntjes...

Veel konijntjes opvangen betekent helaas ook soms afscheid nemen van konijntjes, die net op de valreep geen nieuw huisje meer hebben mogen krijgen... We hopen dat ze hier toch nog een tijdje gelukkig zijn geweest, met de juiste verzorging.

FIDO (ID 16136) 

binnengekomen op 20/7/2016

geboren mei 2016

overleden op 23 september 2016

Fido kwam met een heleboel andere jonge konijntjes binnen in verschillende fasen. De eigenaars hadden logees van school over de vloer gehad tijdens het paasverlof.  Het bleken uiteindelijk rammen geweest te zijn, met alle gevolgen van dien... Telkens ze er een aantal konden vangen, kwamen ze hierheen.  Fido had last gekregen van platte keutels, met alle gevolgen vandien: MADEN!  We hebben hem uiteraard goed verzorgd en behandeld en was aan de beterhand, maar een week na de aanval heeft hij toch zijn strijd moeten staken...

PANDA (ID 16199) 

binnengekomen op 7/9/2016

leeftijd onbekend

overleden op 6 oktober 2016

Lieve kleine Panda lag helaas dood in zijn hokje, net op het moment dat we een adoptie-afspraak voor hem hadden... Ik was er echt het hart van in, zo dicht bij een mooie toekomst maar het was hem niet meer gegund...

URIELA (ID 16204) 

geboren op 16/7/2016

overleden op 7 oktober 2016

Mama Feanora was een gedumpt konijntje met tandproblemen, en de dag van haar tandextractie was ze bevallen.  Uiteindelijk bleef er maar één konijntje in leven, en het was duidelijk dat mama gedekt was door een wild konijn.  Uiteindelijk hadden mama en dochter een hele goede band samen en groeide Uriela super goed, maar lag ze ook op een dag dood in het hokje. 

ORWIG (ID 16225) 

binnengekomen op 25/10/2016

leeftijd onbekend 
overleden op 28 oktober 2016

Orwig is een konijntje dat gedumpt werd in de vogelhokken bij het VOC van Beernem. Wij hebben de 3 konijntjes toen opgehaald en een plaatsje gegeven in de opvang.  Hij mocht al snel mee om te castreren, maar helaas is hij 2 dagen later overleden.  We vermoeden dat het toch al een konijntje op leeftijd was, gezien zijn traanoogjes en doffe vacht met mijt...

JODY (ID 16248) 

binnengekomen op 12/11/2016

leeftijd onbekend
overleden op 12 november 2016

Jody werd weggehaald uit zwaar verwaarloosde omstandigheden, samen met 14 andere konijntjes die bij ons terecht kwamen en 17 andere naar konijnenopvang Knaller uit Breda. Daarover lees je later deze week nog een verslagje op de blog. Toen ze uit het hokje gehaald werd om het geslacht te bepalen, voelde ik al dat ze graatmager was, en besloot ze mee te nemen.  Ze knabbelde wat van het hooi en vond dat wel een goed teken.  Ze kreeg een portie lekker eten, alsook wat erwtenvlokken en havermout om aan te sterken.  Ik vond al dat ze vreemd op haar pootjes stond en wou haar ook wegen om het gewicht in de gaten te houden.  een paar uur later vond ik haar half hangend over het toiletje en ik dacht dat ze al gestorven was.  Dat was niet het geval, maar ik wist dat het einde nabij was.  Ik heb haar dan meegenomen naar binnen, voor de verwarming gezeten om haar op temperatuur te krijgen en dan nog in totaal 4 uur bij me in de zetel, tot ze haar allerlaatste adem uitblies.  Ben toch blij dat het diertje bij mij overleden is en niet daar, en dat ze in haar laatste uren nog veel liefde en aandacht heeft gekregen... Ze is nu ergens waar ze nooit geen pijn of honger moet lijden...

YGRITTE (ID 16263) 

binnengekomen

leeftijd onbekend
overleden op 15 november 2016

Door de drukte hier had ik blijkbaar dit kleine zwarte konijntje niet geregistreerd en weet ik helaas ook niet meer wanneer ze hier aangekomen is en wat haar achtergrond was... Daarom heeft ze nog postuum een naampje gekregen en een laatste foto om haar te herinneren. Sorry meid dat ik je niet verder heb kunnen helpen...

UPDATE: dit lieve meisje was gevonden aan een visvijver en werd door ons opgehaald.  Ze had hier nochtans een mooi warm hok, maar het mocht helaas niet zijn...