Centjes voor Zwartje

Op zondag 8 september kregen we via Facebook een berichtje binnen over een zwart konijn.  Hij liep al geruime tijd in de stallingen rond, en vond het leuk om in het stro te liggen.  Maar sinds de zaterdag ervoor leek het erop dat hij met zijn pootje sleepte en was een medische interventie wel noodzakelijk.

Maandag is vrijwilligster Kaatje na haar werk richting Duffel (Mechelen) gereden om het konijn op te halen en we installeerden hem hier in een hok, en we zagen al snel dat er idd iets serieus mis was met zijn pootje... Meteen een afspraak gemaakt met onze gespecialiseerde dierenarts in Sijsele, en ik mocht hem 's anderendaags 's morgens al binnenbrengen.

Na een RX bleek dat het niet om een gebroken poot ging, maar wel een pootje uit de kom. In principe is dat eenvoudig te behandelen binnen een bepaalde termijn, maar gezien Zwartje (dat was zijn voorlopige naam om bij de dierenarts binnen te brengen) daar zeker al van zaterdag mee rondliep, was terugzetten geen optie.

Dat was niet het enige probleem, ook zijn heupbot vertoont een barst.  Hoe hij dat opgelopen heeft, is niet bekend, maar mijn vermoeden is dat hij toch ergens in contact moet gekomen zijn met één van de paarden op stal, wellicht niet bedoeld... 

Na overleg met een orthopedische dierenarts werd beslist om het bolletje van het heupbeen af te zagen, omdat dit anders nooit meer in de heupkom zou passen en alleen maar voor veel wrijving zou zorgen.  Het geheel werd dan weer zo goed mogelijk aan elkaar gezet, zodat het konijn over een paar weken/maanden weer perfect kan huppelen.

Bij een normaal zoogdier past het bolletje van het heupbot perfect in het heupbeen

Het bolletje (amper de grootte van een kikkererwt) zoals bovenaan links werd verwijderd van het bot

Zwartje ofte Yampa (zijn officiële naam nadat we de registratie hebben kunnen voltooien) doet het verder super!  Hij eet gelijk zot, maar zit wel in een klein hokje voor het herstel.  Over een grote week mogen de draadjes eruit, en dan over een paar weken gaan we terug om een RX te maken en te zien of het ondertussen allemaal goed hersteld is, inclusief zijn heupbeen...

Yampa met zijn geschoren achterkant

Zicht op de naad van de operatie

Helaas heeft zo'n operatie ook een prijskaartje... Voorlopig zitten we dus aan bijna 350€, en hij moet dus nog verder opgevolgd worden, en na zijn herstel komen ook nog de kosten voor castratie en vaccinatie er bovenop...

Daarom zijn we op zoek naar extra centjes om deze grote uitgave te bekostigen.  We staan altijd klaar om de konijnen die gevonden zijn te helpen, en gelukkig hebben ze niet allemaal zo'n grote kosten... We hopen dat jullie nu ons willen helpen met een centje te storten voor Zwartje... Veel of weinig, maakt niet uit, met elke euro zijn we al heel tevreden!!!

Storten kan op onze rekening BE89 9730 8729 5485 (IBAN ARSPBE22) met vermelding van de mededeling "Steun Zwartje".  We houden jullie op de hoogte hoeveel centjes we ingezameld hebben om de rekening te betalen. 

We hebben op onze Facebookpagina 3600 volgers, dus mocht iedereen daarvan 10 cent storten, dan zijn we er voor deze factuur ;)  Uiteraard wishful thinking, maar we hopen dat we toch op jullie steun, hoe groot of klein ook, mogen rekenen...

Alvast bedankt in naam van Zwartje en de andere opvangkonijnen.

Stand op vrijdagavond 20/9: 139.20€
Bedankt Katrien D, Fam. Dehoorne, Frauke L, Sven P, Fam. Gardin, Laurence K, Gwenny C, Liesbeth W, Nancy V, Karen D, Fam. Benoot, Evy D, Gwendoline S, Stijn M, Mano V

Stand op donderdag 26/9: 241.20€
Bedankt Tara D, Daniëlla T, Kim D, Liselotte M, Annick V, Sabine P, Jonas P, M. Kolsteeg, Mathieu V, Jensie H

Ziekte en pijn herkennen bij konijnen

Konijnen zijn prooidieren en gaan het zo lang mogelijk uitstellen om hun pijn of ziekte-symptomen te tonen...
Hopster maakte een heel interessante blogpost over hoe je ziekte en pijn toch kan herkennen!

http://www.hopster.be/ziekte-pijn-bij-konijnen/

Eravac vaccinatie 9 maand geldig

Onderzoek heeft uitgewezen dat het vaccin ERAVAC, die konijnen beschermt tegen RHD2, niet 6 maand maar wel 9 maand bescherming biedt.  Verder onderzoek zal moeten uitwijzen of dit ook tot 1 jaar geldig is, zoals het combivaccin Nobivac (voor myxomatose en RHD1)
Meer informatie via https://konijnerlei.nl/werkzaamheid-eravac-na-9-maanden/

Gewonde vondeling... (Doodles deel 2)

Na de nochtans zware operatie voor het verwijderen van zijn grote abces, was er voor Doodles precies niets aan de hand.  Hij was even actief en zot als voordien eigenlijk, en begon ook meteen goed te eten.  Meneer was vooral verlekkerd op peterselie, wat hij dan ook massaal kreeg, want peterselie is ook ideaal voor gewonde konijnen.

Altijd op de uitkijk voor aandacht en lekkernijen!

Doodles met zijn blote bil :D

Hij heeft wel een deel van zijn wonde in het begin opengekregen, en dan moest hij de ganse tijd met een kraagje rondlopen.  Maar ondertussen is alles goed genezen en mag hij binnenkort terug naar de dierenarts voor castratie!
We zijn ontzettend blij dat het diertje gevonden is geweest en zo een 2de kans heeft gekregen op een goed leventje... Het is een levendig en grappig diertje, en we hopen dat hij ook snel een nieuw huisje zal vinden, maar daar twijfel ik niet aan!!!

Gewonde vondeling... (Doodles Deel 1)

We kregen half april via Facebook onderstaand berichtje te zien, en dan gingen meteen alle belletjes rinkelen...  Een gevonden konijn, en dan nog met een wonde, dat diertje heeft zeker de nodige verzorging nodig.  De persoon die het diertje gevonden had, had al iemand gevonden om het diertje te adopteren.  Maar toen ik dus vertelde dat ze er zeker mee naar de dierenarts moesten, omdat een abces bij konijnen serieus kan woekeren, werd hij bij ons binnen gebracht.

ONDERSTAANDE FOTO's NIET VOOR GEVOELIGE KIJKERS!!!

Ongeveer een weekje later konden we bij onze gespecialiseerde dierenarts terecht voor de operatie.  Bij het klaarmaken van Doodles voor de operatie, kwam bij het scheren een nog grotere bult tevoorschijn aan de binnenkant van zijn achterpootjes...

Gelukkig kon bij de operatie alles goed uitgehaald waren, want het abces zat ondertussen heel goed ingekapseld.

 Dit is de uitgehaalde massa, een groot ingekapseld abces...

Bij het opensnijden kwam er een hele dikke witte pus uit, best dat het abces niet opengekomen was, of het diertje had niet meer geleefd.  Het is uiteraard een raadsel hoe hij precies gewond is geraakt, wij vermoeden dat hij een beet gekregen heeft van een kat of zo.

En zo ziet zijn lichaampje eruit na de operatie... En héél groot deel van zijn zijkant en bil is open geweest om het grote abces eruit te krijgen...

 Een update over hoe het nu met Doodles gaat volgt morgen!!!

Diarree en plakpoep bij konijnen

Het is bij konijnen belangrijk om onderscheid te maken tussen diarree en plakpoep (acaecotrofie). Konijnen produceren normaal 2 soorten ontlasting: droge keutels en blindedarmkeutels (caecotrofen). De caecotrofen zijn zachte, kleverige kleine mestballetjes. Deze worden in de blinde darm gemaakt en bevatten veel nuttige voedingsstoffen voor het konijn. Konijnen eten deze normaal gesproken direct op vanuit de anus en zie je dus meestal niet in het hok. Als een konijn om wat voor reden dan ook de caecotrofen niet meer opeet, ontstaat de zogenaamde ‘plakpoep’. Het konijn produceert daarnaast nog ‘normale’ droge keutels en er is dus geen sprake van diarree. Acaecotrofie kan komen doordat het konijn ze niet meer goed kan opeten door rugproblemen, gebitsproblemen of zwaarlijvigheid. Ook verkeerde voeding is een zeer vaak voorkomende oorzaak.

Een konijn met echte diarree, heeft geen normale droge keutels meer. Dit kan komen door verschillende oorzaken als voedingsproblemen (bv teveel brood of konijnensnoepjes), coccidiose en bacteriën. Ook stress en huisvesting kunnen een rol spelen.

Wat zijn de symptomen?

Bij ‘plakpoep’ (acaecotrofie) liggen blindedarmkeutels in het hok of zijn deze vastgeplakt rond de anus en onder de poten van het konijn. Er zijn nog wel normale droge keutels aanwezig. De vastgeplakte ontlasting trekt vliegen aan en er is een grotere kans op myasis (madenziekte).

Bij diarree is er geen normale ontlasting meer aanwezig. Ook kan het konijn dan lusteloos worden en minder gaan eten.

Indien een konijn andere of kleinere keutels krijgt dan normaal, is het belangrijk om contact op te nemen met de dierenarts. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Vaak laten konijnen in het begin helemaal niet zien dat ze ziek zijn of dat er wat aan de hand is. Helaas wordt het vaak pas in een (te) laat stadium ontdekt dat er iets mis is en dan is therapie niet altijd meer mogelijk. Neem bij twijfel altijd contact op.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Op basis van het type keutels, de omstandigheden en lichamelijk onderzoek van het konijn kan een aanwijzing verkregen worden voor de oorzaak. Tevens kan ontlastingsonderzoek worden uitgevoerd naar parasieten, coccidiose of bacteriën.

Waaruit bestaat de  behandeling?

Bij zowel diarree als acaecotrofie is een goede voeding zeer belangrijk. Dit betekent: ongelimiteerd vers water en hooi, groenvoer en zeer beperkt droogvoer. Geef geen konijnensnoepjes, brood, knabbelstaven of gemengde korrels. Lees hierover meer in het hoofdstuk voeding. Naast goede voeding is ook een gezond lichaamsgewicht belangrijk. De meeste konijnen die we in de praktijk tegenkomen zijn helaas veel te dik.

Specifieke behandeling zal afhangen van de oorzaak en de omstandigheden. Het is altijd belangrijk om de vacht goed schoon te houden. Vraag de dierenarts om advies.

bron: www.dierapotheker.be/dierentips/diarree-en-plakpoep-konijn

Inentingen

Inentingen

Op speciale konijnendagen die gehouden worden bij veel dierenartsen, konijnenasiels en soms ook bij dierenwinkels kun je jouw konijnen het meest voordelig laten inenten. Vaak voor 15-25 euro voor de myxomatose en normale VHS/RHD enting en voor RHD-2 komt er dan vaak zo een zelfde bedrag nog bij. Dan ben je dus voor 30-50 euro voor een jaar klaar en is jouw konijn beschermd tegen de besmettelijke virusziekten. 

Heeft jouw dierenarts geen ent-dagen waarop ze korting geven, dan ben je meestal 50-100 euro kwijt per konijn voor de inentingen. Dan betaal je namelijk naast de inentingen ook de consultkosten van de dierenarts.

Wij hebben in oktober 2016 op de bunnybunch forums gevraagd hoeveel de leden kwijt zijn aan het complete pakket inentingen per konijn. Hieronder zie je de resultaten:

 

Mensen vragen zich vaak af of inenten ook schadelijk kan zijn. Voor konijnen die een zwakke gezondheid hebben kan inenten inderdaad schadelijk zijn. Konijnen met een zwak immuunsysteem of als het immuunsysteem al onder druk staat door andere ziekten kunnen beter niet ingeent worden tot het moment dat hun gezondheid weer stabiel is. Daarom zal een goede dierenarts het konijn altijd goed nakijken voor hij een inenting zet. Maar voor een gezond dier is een inenting niet schadelijk. Dan is het juist levensreddend. De enige bijwerking die er kan optreden, is een bultje op de plek waar de enting is gezet. Dat heet een ent-reactie. Dat bultje trekt na een aantal dagen gewoon weer weg en kan geen kwaad. Ook kan bij sommige vaccins een verhoogde temperatuur voorkomen. Dat heeft verder geen gevolgen voor het konijn en zakt na enkele dagen vanzelf weer weg.

Sommige mensen zijn ook van mening dat als zij hun konijn één of twee keer in laten enten als zij hem net hebben, dat de entstof dan het hele leven werkzaam blijft tegen de ziektes. Helaas is dat niet het geval bij konijnen en is het dus wel noodzakelijk de intentingen jaarlijks te herhalen.

Vaccins

Hieronder een overzicht van de vaccins die op het moment gebruikt worden voor het inenten van huisdierkonijnen. Kijk goed na in het vaccinatieboekje van jouw konijnen of de juiste vaccins gebruikt zijn. Het komt helaas voor dat er door dierenartsen fouten gemaakt zijn, waardoor je denkt dat jouw konijnen tegen alle drie de ziektes beschermd zijn, maar dat niet het geval is. Als het goed is zet de dierenarts er duidelijk bij welk vaccin is gebruikt (met sticker waarop het batchnummer van het vaccin staat) en wanneer herhaling nodig is.

Vaccins voor konijnen tegen myxomatose en VHS-1
Nobivac Myxo + RHD: Meest gebruikte vaccin tegen myxomatose en VHS-1. Beschermt na 3 weken. Elk jaar herhalen. Minimale leeftijd 5 weken. Is verkrijgbaar in een dosis per konijn waardoor er geen ent-dagen nodig zijn en je contact met andere konijnen beperkt.
Cunivak combo: Werkt tegen myomatose en VHS-1. Bescherming na 10 dagen. Booster (= herhaling) nodig na 4 weken, daarna elke 6 maanden herhalen. Minimum leeftijd 6 weken.  Wordt in Nederland bijna niet gebruikt, de kleinste dosis is namelijk voor 10 konijnen en beperkt houdbaar. Wordt ook weinig gebruikt omdat de Nobivac langer bescherming bied en geen booster nodig heeft.

Vaccins voor konijnen tegen VHS-2
Eravac emulsie: werkt tegen VHS-2. Beschermt na 7 dagen. Elke 6 maanden herhalen. Minimum leeftijd 10 weken (jongere vaccinatie wel mogelijk, maar dan is er een booster nodig na 6 weken). Dit vaccin is gelijk aan Cunipravac RHD Variant.  Is verkrijgbaar in verpakking van 10 of 40 doses en wordt daardoor meestal op konijnen ent-dagen gegeven.
Filavac VHD K C + V: werkt tegen VHS-1 en VHS-2. Mag gegeven worden in combinatie met de nobivac Myxo + RHD, hoewel je dan eigenlijk dubbel inent tegen VHS-1. Dat kan echter geen kwaad. Bescherming na 7 dagen. Elk jaar herhalen. Woon je in een risicogebied waar VHS-2 veel voorkomt, is het aan te raden toch elk half jaar de inenting te herhalen. Minimum leeftijd 10 weken. Jonger inenten wel mogelijk maar dan is een booster (=herhaling) nodig na 6 weken.  Voordeel van deze entstof is dat het in een dosis per konijn te krijgen is en je dus niet vast zit aan ent-dagen, waardoor contact met andere konijnen beperkt wordt.

Cunipravac RHD Variant: In het begin, toen VHS-2 voor het eerst in Nederland was uitgebroken, werd er gebruik gemaakt van cunipravac. Dit is een vaccin uit Spanje. Inmiddels zijn er twee vaccins om VHS-2 te voorkomen geregistreerd voor de Nederlandse markt en wordt cunipravac niet meer gebruikt.

bron: https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/myxomatose-vhs/

VHS en VHS-2 bij konijnen

VHS

Hierboven werd het al genoemd, het Rabbit calicivirus (RCD), dit is een virus dat Viraal Haemorrhagisch Syndroom, VHS veroorzaakt. Er zijn helaas verschillende afkortingen die gebruikt worden voor dezelfde ziekte, dat maakt het erg verwarrend. Om het wat duidelijker te maken hieronder uitleg over de afkortingen.

VHS = Viraal Haemorrhagisch Syndroom (Nederlandse afkorting dus)
RHD = Rabbit Haemorrhagic Disease (Engelse benaming voor hetzelfde)
VHD = Viral Haemorrhagic disease (Andere Engelse benaming voor hetzelfde)

En heel af en toe kom je ook RCD (Rabbit calicivirus) tegen, dat is de afkorting van de naam van een virus dat VHS/RHD/VHD veroorzaakt. Op onze website houden wij zoveel mogelijk de nederlandse afkortingen aan. Wij spreken over VHS dus.

VHS is is ontwikkeld in Australië en geïntroduceerd onder de konijnen als poging de konijnenplaag tegen te gaan. Het virus is voor het eerst verspreid in 1996.

Het virus was niet zo succesvol als myxomatose, omdat het maar dodelijk is voor 65% van de geïnfecteerde konijnen, terwijl myxomatose dodelijk is voor 99% van de geïnfecteerde konijnen.

De incubatieperiode van deze ziekte is 24 tot 48 uur, en dood treed in 6 tot 24 uur na het beginnen van de koorts. Het RHD virus is zeer besmettelijk wordt verspreid op verschillende manieren. Contact tussen konijnen onderling, via urine, uitwerpselen, water, voedsel en hokken. Maar ook de mens kan voor verspreiding zorgen via schoeisel, kleding en handen. Daarnaast kunnen ook stekende insecten een rol spelen in de verspreiding. 

De symptomen zijn koorts, bloed uit de neus, bloed uit de geslachtsopeningen en benauwdheid. Soms zie je echter alleen dat het konijn stilletjes, lusteloos en suf in een hoekje zit, tot het sterft.  Het konijn kan tegen deze ziekte worden ingeënt.

VHS-2

In 2015 dook een variant op het VHS virus op, VHS-2. De symptomen zijn hetzelfde als bij VHS, alleen duurt het iets langer voor een konijn sterft aan VHS-2. De oorspronkelijke inenting werkt helaas niet tegen deze variant. Wil je jouw konijnen ook tegen VHS-2 beschermen, is daarvoor een aparte inenting nodig. Meer informatie over VHS-2 vind je in dit artikel.

Even voor het geval je door alle afkortingen voor dezelfde ziekte het niet meer snapt: Het betreft het Rabbit calicivirus (RCD), dit is een virus dat het Rabbit Haemorrhagic Disease (RHD) veroorzaakt. In het Nederlands is dat afgekort naar VHS, Viraal Haemorrhagisch Syndroom.  In dit artikel gaat het dan om de gemuteerde variant, en zet men het cijfer 2 er achter.

Symptomen

Net als bij de normale VHS variant krijgen konijnen het benauwd en hebben zij soms bloedingen uit neus en geslachtsorganen. Soms zijn konijnen alleen wat lusteloos en suf. Maar vaak sterven de konijnen zonder dat er ook maar iets te zien is. Bij de normale VHS variant sterven konijnen binnen 1 tot 2 dagen. Bij de VHS-2 variant duurt het iets langer, 3 tot 5 dagen. Helaas heeft het virus hierdoor ook meer kans zich te verspreiden. Als een konijn eenmaal ziek is, is er niets wat je kan doen om hem beter te maken. Het enige dat je kan doen is voorkomen dat jouw konijnen deze ziekte krijgen.

Verspreiding

Het VHS-2 virus is net als de gewone VHS variant zeer besmettelijk wordt verspreid op verschillende manieren. Contact tussen konijnen onderling, via urine, uitwerpselen, water, voedsel en hokken. Maar ook de mens kan voor verspreiding zorgen via schoeisel, kleding en handen. Daarnaast kunnen ook stekende insecten een rol spelen in de verspreiding.

Alleen hazen en konijnen worden ziek van het virus, andere (huis)dieren en mensen hebben er geen last van, maar kunnen het dus wel verspreiden naar andere konijnen.

 bron: https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/myxomatose-vhs/

Myxomatose bij konijnen

Myxomatose

Myxomatose wordt verspreid door een virus. Een konijn kan besmet worden door vliegen, vlooien, mijten en andere konijnen die het virus met zich meedragen. De symptomen van myxomatose zijn: Natte ogen, een vieze neus, knobbels, het konijn eet niet en heeft koorts. Een konijn dat nooit geënt is overleeft deze ziekte bijna nooit. Het beste dat je voor je nijn kunt doen is hem goed warm houden en een dierenarts bezoeken. Deze zal dan passende medicijnen meegeven. Vroeger waren de entstoffen maar 4 maanden werkzaam, tegenwoordig is er een beter vaccin. Dit vaccin is een jaar werkzaam en komt ook in een verpakking voor een enkel konijn. De vroegere entstof zat in verpakkingen voor 10 konijnen. Daardoor waren er ent-dagen. Het nadeel van die dagen was dat als er één konijn al besmet was met een ziekte en op die entdag kwam, jouw konijnen ook risico liepen. Dat is nu dus gelukkig verleden tijd.

Na de ontdekking van myxomatose bij geïmporteerde konijnen in Uruguay, verspreidde een wat milde vorm zich onder de populatie wilde konijnen in Zuid Amerika. In Australië werd het virus voor het eerst in het veld getest om de konijnenpopulatie onder controle te kunnen houden in 1938. Een volledige verspreiding van het virus werd in 1950 gehouden. Het virus was zeer effectief, de konijnenpopulatie verminderde van 600 miljoen konijnen naar 100 miljoen konijnen binnen 2 jaar. De konijnen die overbleven waren degene die het minst last hadden van het virus. Genetische afweer tegen myxomatose werd snel na de eerste verspreidingen van het virus bekeken, en de meeste konijnen bezaten een gedeeltelijke immuniteit in de eerste twee decennia. Afweer werd iets beter vanaf 1970, en de ziekte dood nu 50% van de geïnfecteerde konijnen. Bij een poging om dit percentage omhoog te krijgen werd er een tweede virus geïntroduceerd, rabbit calicivirus, dat in 1996 voor het eerst onder de konijnen werd verspreid.

Myxomatose werd per ongeluk geïntroduceerd in Frankrijk door bacterioloog Dr. Paul Armand Delille, die het virus gebruikte om van de konijnen op zijn privé terrein af te komen in juni 1952 (hij entte wel 2 konijnen op zijn land in tegen de ziekte). Binnen 4 maanden had het virus zich al 50 km verspreid; Armand dacht dat dit kwam door jagers die de geinfecteerde konijnen meenamen van zijn land. In 1954 waren echter 90% van de wilde konijnen in Frankrijk dood. De ziekte verspreidde zich verder door Europa. Het bereikte Groot-Brittannië in 1953, blijkbaar zonder menselijke acties. Sommige mensen in Groot-Brittannië verspreidden de ziekte zelf, door zieke konijnen in de holen van levende konijnen te stoppen. De overheid wilde geen stappen ondernemen om de verspreiding van de ziekte tegen te gaan. In 1955 was 95% van de wilde konijnen in Groot-Brittannië overleden. Konijnen in de laatste stadia van de ziekte, vaak “mixy” of “myxie” konijnen genoemd, zijn nog steeds een veel voorkomend verschijnsel in Groot-Brittannië.

Er is een vaccinatie beschikbaar voor konijnen die als huisdier gehouden worden, maar in Australie is het illegal om je konijn in te enten, uit angst dat de immuniteit die door de vaccinatie aangesterkt wordt in de populatie wilde konijnen terecht komt. Dit omdat de vaccinatie ook een levend virus gebruikt, het Shope fibroma virus. Duizenden konijneneigenaren in Australië lijden elk jaar verliezen onder hun konijnen. Er is geen geneesmiddel voor Myxomatose of VHS, en veel dieren die deze ziekte eenmaal hebben sterven of uit zichzelf, of worden ingeslapen. In Europa is het mogelijk je konijn te beschermen met een inenting, met een genetisch aangepast virus. Dit virus was ontwikkeld in Spanje, en is beschikbaar voor alle konijneneigenaren. Als dit virus zijn weg weet te vinden naar Australië zal dit voor een grote vermeerdering van de konijnenpopulatie zorgen.

In 2012 is er een nieuwe entstof op de markt gekomen in Nederland, hierbij hoeft je konijn nog maar één keer per jaar ingeënt te worden. Voorheen moest de enting twee keer per jaar gegeven worden. Deze entstof (nobivac) werkt tegen zowel VHS als Myxomatose.

De ontwikkeling van afweer voor de ziekte lijkt verschillende kanten te hebben gekozen. In Australie heeft het virus in het begin zeer snel veel konijnen gedood, binnen 4 dagen na de infectie. Dit geeft weinig tijd voor het virus om te verspreiden. Als resultaat daarvan, is een minder sterke variant van het virus zich gaan verspreiden, wat zich sneller verspreid omdat dit een minder dodelijk virus is. In europa hebben de konijnen die genetische afweer hebben tegen het virus zich verspreid. Er word gezegd dat dit komt omdat de belangrijkste verspreider van het virus in Australie de mug is, terwijl in dit in Europa de vlo is.

bron: https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/myxomatose-vhs/

Hooi eten!

Over de eetgewoontes van konijnen, en waarom hooi zo belangrijk voor ze is!

Gedrag herkennen bij een ziek konijn

Konijnen zijn prooidieren en laten meestal maar heel laat zien dat er wat met hen scheelt...

Met dit overzichtje kun je aan de lichaamstaal van je konijn zien wat er scheelt, en of een snel dierenartsbezoekje aan te raden is!

Versta de taal van je konijn!

Konijnen doen vaak dingen waar je je misschien van afvraagt:"Wat betekent dat nu?"

Wel dit mooie Engelse overzichtje legt je perfect uit wat je konijn wil zeggen!

Wat ziet je konijn?

Een mooi overzicht van hoe mensen zien en hoe konijnen de wereld zien!

Luchtwegproblemen bij konijnen

Dierentips - Luchtwegproblemen konijn

Luchtwegproblemen konijn

Ziekten van de luchtwegen komen regelmatig voor bij konijnen. In een groot aantal gevallen speelt de bacterie Pasteurella multocida hierbij een rol. Dit is waarschijnlijk de meest verspreide infectieziekte bij konijnen. Het gaat rond in elke konijnenkolonie die je ziet. Sommige "families" konijnen schijnen meer weerstand te hebben dan andere. De ziekte kent talrijke onderling zeer diverse ziektebeelden en symptomen. Kenmerkend van al deze aandoeningen binnen deze groep is de aanwezigheid van de pusvormende Pasteurella bacterie. De symptomen zijn afhankelijk van het orgaansysteem waar de infectie optreedt. Zeer veel gezonde konijnen hebben de Pasteurella bacterie bij zich zonder ziek te worden. Bij verminderde weerstand kan de bacterie wel leiden tot ziekteverschijnselen.

Behalve Pasteurella kunnen ook andere bacteriën, voeding, stress, huisvesting, gebrek aan beweging en andere infecties/abcessen een oorzaak zijn voor problemen met de luchtwegen.

Wat zijn de symptomen?

De symptomen kunnen heel divers zijn. Het is belangrijk om op tijd naar de dierenarts te gaan voor een juiste diagnose en behandeling. Tijdige behandeling kan chronische problemen voorkomen.

Neus

Het meest voorkomende, herkenbare symptoom is een conditie die "snot" genoemd wordt, met niezen, natte neus, en vieze voorpootjes van het steeds schoonmaken van de rommel die zich op/rond de neus ophoopt.

Longen

Vanuit de neusslijmvliezen kan de bacterie gemakkelijk doordringen in de longen. Bij vatbare konijnen kan de bacterie dan acute longontstekingen geven die snel en agressief met antibiotica behandeld moeten worden. Onbehandelde konijnen kunnen binnen 24 uur aan de infectie overlijden.

Ogen

Een meer subtiele vorm van Pasteurella komt voor in de vorm die onder meer natte ogen veroorzaakt met een witte slijmsliert erin. Vaak is ook de traanbuis ontstoken. Indien men op de binnenste ooghoek drukt waar de traanbuizen beginnen, kan men vaak grote hoeveelheden wittige "kaas" naar buiten in het oog duwen. Het zal duidelijk zijn dat alleen een oogzalfje in dat geval onvoldoende zal zijn om de bacterie ook uit de traanbuizen en de traanzak te verdrijven.

Oren en middenoor

Vanuit de neus en mondholte kan de bacterie via de buis van Eustachius makkelijk het middenoor bereiken. Daar kan het dan een middenoorontsteking veroorzaken, die vaak ernstig is en lastig te bestrijden. Omdat de bacterie door het afweersysteem van het konijn omhuld wordt door een dikke puslaag ontstaat er snel een abces. Dit abces kan naar buiten doorbreken maar ook naar het binnenoor. Daar wordt het evenwichtsorgaan vervolgens aangetast. Het konijn houdt de kop scheef en kan gaan rondtollen omdat het niet langer in staat is zijn evenwicht te bewaren en al draaiend in paniek raakt. Vrij typisch is in het beginstadium de "tic" die men in de ogen ziet. Bij deze zgn. nystagmus draait het oog continue langzaam naar opzij weg om vervolgens met een snelle slag weer in de normale stand te komen. Via de gehoor en evenwichtszenuwen kan de bacterie opkruipen richting hersenen en uitmonden in fatale hersenvliesontsteking. Door de pusvorming is deze vorm bijzonder lastig te bestrijden. Alleen wanneer men direct bij de eerste symptomen van een scheve kop al direct start met de behandeling heeft het konijn een redelijke kans op genezing.

Bloedbaan

Ook ernstige bloedvergiftiging (ziekte die zich door het bloed verspreidt), longontsteking, pusophoping, melkklierontsteking en baarmoederontsteking kunnen tot de dood leiden. Aan de buitenkant ziet men alleen een sloom en meestal bijzonder ziek konijn zonder verdere opvallende andere symptomen.

Huid

Abcessen onder de kaak vanuit ontstoken kieswortels en gebitsafwijkingen zoals scheefgroeiende tanden. In dit specifieke geval lijkt het konijn een gebitsprobleem te hebben. In werkelijkheid zijn hier de tanden niet de oorzaak, maar slechts een symptoom. Ook natte en smettende plekken die geïnfecteerd raken, kapotte hakgewrichten (sorehocks), zijn ook Pasteurella symptomen. Ook bijt- en operatie wonden kunnen mits niet direct zorgvuldig behandel zeer snel geen etteren tgv. een infectie met deze bacterie.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Op basis van de ziektegeschiedenis, lichamelijk onderzoek, röntgenfoto’s en kweek kan een diagnose worden gesteld. Een grondige gebitsinspectie is alleen mogelijk onder narcose. Er zal per dier worden bepaald wat de  beste methode is.

Waaruit bestaat de  behandeling?

Verschillende symptomen eisen een verschillende aanpak. Behandeling kan bestaan uit schoonspoelen van de traanbuis, schoonhouden van de huid rondom de ogen, oogzalf, antibioticum en ontstekingsremmers. Eventuele gebitsproblemen dienen aangepakt te worden.

Hoe kunnen luchtwegproblemen worden voorkomen?

Zorg voor een goede huisvesting: niet op de tocht, goede omgevingstemperatuur (niet te warm of koud) en een schoon hok zonder ammoniakdampen van de urine. Vermijd parfums, sprays, verf, kookluchtjes en stof.

bron: https://www.dierapotheker.be/dierentips/luchtwegproblemen-konijn

Gezonde konijnen

Gezonde konijnen

Een gezond konijn is een blij konijn. Maar hoe houd je je konijn blij (en dus gezond)? Ik geef graag een paar tips!

Konijnen en gezelschap

Konijnen zijn sociale dieren die behoefte hebben aan gezelschap. De samenstelling van het gezelschap is echter wel van belang. Als je twee mannetjes bij elkaar zet ontstaat het risico dat ze kunnen gaan vechten. Een koppel van een mannetje en vrouwtje is alleen handig als je ermee wil fokken of de konijntjes laat steriliseren / castreren. Twee vrouwtjes gaan meestal wel goed samen, als ze met elkaar zijn opgegroeid.

Konijnen vinden het van nature niet fijn om opgepakt te worden omdat het prooidieren zijn. In het wild worden ze namelijk alleen opgepakt door vogels of andere roofdieren die ze willen opeten. Om konijnen te laten wennen aan de mens wordt er daarom geadviseerd om jonge konijntjes vanaf 4 weken leeftijd te laten wennen aan oppakken, aaien en verzorgen.

Huisvesting en verzorging

Konijnen kunnen zowel buiten als binnen in een ruime kooi of hok gehuisvest worden. Konijnen zijn intelligente en actieve dieren die de ruimte nodig hebben om te kunnen springen, rennen, graven en rechtop te staan. Ze moeten in hun kooi in de lengte minimaal languit kunnen liggen en in de breedte 5 keer kunnen zitten. Voor een kooi of hok geldt natuurlijk hoe groter, hoe beter!

Een buitenhok moet bescherming bieden tegen zon, wind en regen. Konijnen kunnen sterven aan oververhitting als het hok in de felle zon staat. Geef stro als bodembedekking; een voldoende dikke laag neemt goed urine op. Maak het hok wekelijks schoon en het ontlastinghoekje dagelijks. Konijnen moeten een paar uur per dag kunnen bewegen, bijvoorbeeld in een buitenren. Als ze heel jong zijn mogen ze nog niet naar buiten als het koud is. Let er in huis op dat ze niet aan elektriciteitsdraden, planten of het tapijt kunnen knagen.

Vel en vacht

Pak een konijn nooit bij de oren of het nekvel op en steek ook geen hand plotseling naar het dier uit. Dit laatste kan een aanval uitlokken. Gewoon een hand onder de buik en de borst. De rug moet goed worden vastgehouden als het konijn tegen de borst wordt gedrukt.

Als een konijn in de rui is, mag de vacht geborsteld worden om de dode haren te verwijderen. Hiermee wordt voorkomen dat zich haarballen vormen in de maag. Een konijn kan namelijk niet overgeven en te veel haren kan leiden tot maagverstopping.

Voeding

Konijnen hebben konijnenkorrels (biks) nodig met daarnaast altijd goed, fris ruikend hooi. Dit laatste vormt de essentiële basis van de konijnenvoeding als bron van voedingsvezels. Verder kunnen groenvoer (wortelen, andijvie, witlof, koolbladeren, boerenkool), fruit, oud brood, gras, paardenstekken, weegbree, klaver en wilgentakken worden gegeven. Verwen konijnen niet met chips, chocolade of koekjes, maar geef liever met een voerbal of knaagspeeltje dat gezond voor het dier is. Daarnaast moet er altijd vers drinkwater beschikbaar zijn; een fles met drinknippel voldoet goed en blijft lang schoon.

Gezondheid van konijnen

Gezonde konijnen zijn actief, levendig, belangstellend voor de omgeving, hebben schone ogen en oren, korte nagels en tanden, glanzende aaneengesloten vacht, een ronde, niet te dikke buik, een droge anaalstreek en een normaal loopje. Konijnen laten lastig zien dat ze iets onder de leden hebben, omdat het prooidieren zijn. Vaak hebben ze tandafwijkingen omdat de tanden en kiezen het hele leven lang doorgroeien. Als ze niet goed afslijten kunnen ze last krijgen van doorgegroeide tanden en/of kiezen die het slijmvlies beschadigen met pijn en ontstekingen als gevolg. De snijtanden kunnen helemaal gekruld opzij groeien en normaal eten belemmeren.

Meer dan 80% van de voedsters ouder dan 4 jaar kan last krijgen van baarmoedertumoren en het is daarom beter om vrouwtjes op jonge leeftijd te castreren. Te lange nagels moeten geknipt worden.

Voldoende aandacht en goede zorg zijn dus van belang om uw konijn gezond oud te laten worden.

Paul Overgaauw. Specialist Veterinaire Microbiologie KNMvD, Dipl. ACVM, SMBWO erkend parasitoloog

bron: Petplan Nederland

Luchtwegproblemen bij konijnen

http://fijnkonijn.nl/vraag-het-de-dierenarts/pasteurella-snot/

Ziekten van de luchtwegen komen regelmatig voor bij konijnen. In een groot aantal gevallen speelt de bacterie Pasteurella multocida hierbij een rol. Dit is waarschijnlijk de meest verspreide infectieziekte bij konijnen. Het gaat rond in elke konijnenkolonie die je ziet. Sommige "families" konijnen schijnen meer weerstand te hebben dan andere. De ziekte kent talrijke onderling zeer diverse ziektebeelden en symptomen. Kenmerkend van al deze aandoeningen binnen deze groep is de aanwezigheid van de pusvormende Pasteurella bacterie. De symptomen zijn afhankelijk van het orgaansysteem waar de infectie optreedt. Zeer veel gezonde konijnen hebben de Pasteurella bacterie bij zich zonder ziek te worden. Bij verminderde weerstand kan de bacterie wel leiden tot ziekteverschijnselen.

Behalve Pasteurella kunnen ook andere bacteriën, voeding, stress, huisvesting, gebrek aan beweging en andere infecties/abcessen een oorzaak zijn voor problemen met de luchtwegen.

Wat zijn de symptomen?

De symptomen kunnen heel divers zijn. Het is belangrijk om op tijd naar de dierenarts te gaan voor een juiste diagnose en behandeling. Tijdige behandeling kan chronische problemen voorkomen.

Neus

Het meest voorkomende, herkenbare symptoom is een conditie die "snot" genoemd wordt, met niezen, natte neus, en vieze voorpootjes van het steeds schoonmaken van de rommel die zich op/rond de neus ophoopt.

Longen

Vanuit de neusslijmvliezen kan de bacterie gemakkelijk doordringen in de longen. Bij vatbare konijnen kan de bacterie dan acute longontstekingen geven die snel en agressief met antibiotica behandeld moeten worden. Onbehandelde konijnen kunnen binnen 24 uur aan de infectie overlijden.

Ogen

Een meer subtiele vorm van Pasteurella komt voor in de vorm die onder meer natte ogen veroorzaakt met een witte slijmsliert erin. Vaak is ook de traanbuis ontstoken. Indien men op de binnenste ooghoek drukt waar de traanbuizen beginnen, kan men vaak grote hoeveelheden wittige "kaas" naar buiten in het oog duwen. Het zal duidelijk zijn dat alleen een oogzalfje in dat geval onvoldoende zal zijn om de bacterie ook uit de traanbuizen en de traanzak te verdrijven.

Oren en middenoor

Vanuit de neus en mondholte kan de bacterie via de buis van Eustachius makkelijk het middenoor bereiken. Daar kan het dan een middenoorontsteking veroorzaken, die vaak ernstig is en lastig te bestrijden. Omdat de bacterie door het afweersysteem van het konijn omhuld wordt door een dikke puslaag ontstaat er snel een abces. Dit abces kan naar buiten doorbreken maar ook naar het binnenoor. Daar wordt het evenwichtsorgaan vervolgens aangetast. Het konijn houdt de kop scheef en kan gaan rondtollen omdat het niet langer in staat is zijn evenwicht te bewaren en al draaiend in paniek raakt. Vrij typisch is in het beginstadium de "tic" die men in de ogen ziet. Bij deze zgn. nystagmus draait het oog continue langzaam naar opzij weg om vervolgens met een snelle slag weer in de normale stand te komen. Via de gehoor en evenwichtszenuwen kan de bacterie opkruipen richting hersenen en uitmonden in fatale hersenvliesontsteking. Door de pusvorming is deze vorm bijzonder lastig te bestrijden. Alleen wanneer men direct bij de eerste symptomen van een scheve kop al direct start met de behandeling heeft het konijn een redelijke kans op genezing.

Bloedbaan

Ook ernstige bloedvergiftiging (ziekte die zich door het bloed verspreidt), longontsteking, pusophoping, melkklierontsteking en baarmoederontsteking kunnen tot de dood leiden. Aan de buitenkant ziet men alleen een sloom en meestal bijzonder ziek konijn zonder verdere opvallende andere symptomen.

Huid

Abcessen onder de kaak vanuit ontstoken kieswortels en gebitsafwijkingen zoals scheefgroeiende tanden. In dit specifieke geval lijkt het konijn een gebitsprobleem te hebben. In werkelijkheid zijn hier de tanden niet de oorzaak, maar slechts een symptoom. Ook natte en smettende plekken die geïnfecteerd raken, kapotte hakgewrichten (sorehocks), zijn ook Pasteurella symptomen. Ook bijt- en operatie wonden kunnen mits niet direct zorgvuldig behandel zeer snel geen etteren tgv. een infectie met deze bacterie.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Op basis van de ziektegeschiedenis, lichamelijk onderzoek, röntgenfoto’s en kweek kan een diagnose worden gesteld. Een grondige gebitsinspectie is alleen mogelijk onder narcose. Er zal per dier worden bepaald wat de  beste methode is.

Waaruit bestaat de  behandeling?

Verschillende symptomen eisen een verschillende aanpak. Behandeling kan bestaan uit schoonspoelen van de traanbuis, schoonhouden van de huid rondom de ogen, oogzalf, antibioticum en ontstekingsremmers. Eventuele gebitsproblemen dienen aangepakt te worden.

Hoe kunnen luchtwegproblemen worden voorkomen?

Zorg voor een goede huisvesting: niet op de tocht, goede omgevingstemperatuur (niet te warm of koud) en een schoon hok zonder ammoniakdampen van de urine. Vermijd parfums, sprays, verf, kookluchtjes en stof.

https://www.dierapotheker.be/dierentips/luchtwegproblemen-konijn

Hatsjie! Ook uw konijntje heeft wel eens een snotneusje

http://www.dierenkliniekwilhelminapark.nl

Oorzaak snotneus bij konijnen

Een snotneus bij konijnen wordt veroorzaakt door een bacterie. Dit in tegenstelling tot een verkoudheid bij mensen, wat door een virus wordt veroorzaakt. De bacterie Pasteurella multocida komt het meeste voor bij konijnen. Deze bacterie veroorzaakt onder andere de snotneus bij konijnen. Konijnen die deze bacterie bij zich dragen hoeven niet per definitie er ziek van te worden. Als de weerstand en de conditie van het konijn goed zijn dan verdwijnt de bacterie meestal vanzelf uit het lichaam.

Symptomen van de snotneus

Je konijn wordt eerst normaal verkouden. Niezen en een waterige vloeistof uit de neus zijn daarbij de symptomen van een snotneus. Zo lang de vloeistof die uit de neus van je konijn komt waterig blijft is er niets aan de hand. Zodra deze vloeistof witachtig en dikker wordt is het mis. Je konijn krijgt dan koorts en wil niet meer eten. Het niezen neemt toe en de luchtwegen raken langzaam aan verstopt. Als je hier niets aan doet gaat het konijn binnen acht dagen dood. Echter, bij de meeste konijnen komt het niet zo ver. Over het algemeen vermageren ze maar gaat het op den duur weer over. Zo lang het konijn maar blijft eten en drinken. Goed opletten dus!

Behandelen van de snotneus

Snotneuzen bij konijnen kunnen chronisch zijn. Dat wil zeggen dat wanneer de weerstand of de conditie van je konijn verminderd, de ziekte de kop op kan steken. Als het konijn begint met snotteren dan kun je een aantal zaken doen om het voor dier aangenamer te maken. Ga in ieder geval even naar de dierenarts om vast te laten stellen om welke bacterie het gaat. Wat je kunt proberen om het snotteren tegen te gaan is:

• stomen
• neusdruppels geven
• antibiotica geven (via de dierenarts)
• vitamine C geven

Voorkomen beter dan genezen

Je wilt natuurlijk niet dat je konijn ziek wordt. Maar wat kun je doen om het risico op een snotneus zoveel mogelijk te voorkomen? Goede huisvesting en een goed dieet zijn erg belangrijke zaken om een dergelijke ziekte te voorkomen. De weerstand en de conditie van je konijn zullen dan groter worden.

Heb je meerdere konijnen waarvan er eentje een snotneus heeft, zorg er dan voor dat de hokken van de gezonde konijnen minimaal twee meter bij het hok van het zieke konijn vandaan staan. Een konijn kan namelijk twee meter ver niezen.

Moet ik naar de dierenarts?

Op deze vraag is maar één antwoord mogelijk: ja! Als je konijn last heeft van een snotneus ga dan altijd even naar de dierenarts. De arts kan bepalen om welke bacterie het gaat. Als het nodig is dan kan de dierenarts een goede antibiotica voorschrijven. De antibiotica kuur moet je helemaal afmaken, ook als je konijn tussentijds geen snotneus meer heeft. De reden hiervoor is dat de bacterie nog in het lichaam van het konijn kan zitten zonder dat je de symptomen van een snotneus ziet. Maak de kuur dus helemaal af om er zeker van te zijn dat alle schadelijke bacteriën vernietigd zijn.

https://dier-en-natuur.infonu.nl/zieke-dieren/73860-snotneus-bij-konijnen-wat-te-doen.html

Huid en vachtproblemen bij konijnen

Net als andere dieren kunnen konijnen huidproblemen krijgen. Dit geldt niet alleen voor konijnen die buiten leven, maar ook voor binnenkonijnen. Dit komt doordat sommige ziektes binnengebracht worden (via het hooi, de bodembedekking, via de eigenaar of via vliegende insecten) of doordat ze al besmet waren voordat ze bij de eigenaar in het huis kwamen. Hieronder volgen de meest voorkomende huidproblemen bij konijnen.

Verharen en haren plukken
Niet alle afwijkingen aan de vacht zijn een ziekte. Meestal verharen konijnen twee keer per jaar. Dit is een geleidelijk proces dat start op de buik en zich zo uitspreidt naar de kop en de rug. Dit kan lijken op een golf die langzaam over het lichaam gaat. Tijdens het verharen ontstaan er geen kale plekken, korstjes of heftige jeuk.
Ook het plukken van haren van de wam (de huidplooi onder de kin) of van de buik is ‘normaal’ gedrag. Voedsters (vrouwtjes) doen dit als ze drachtig zijn, schijndrachtig zijn of als ze willen paren.

Vachtmijt
Deze mijt heeft officieel Cheyletiella parasitovorax. Dit is een veel voorkomende mijt, die (zoals zijn naam al aangeeft) in de vacht van konijnen leeft. Het meest typische beeld is dikke witte schilfers aan de wortel van de haren, dichtbij de huid, meestal op de rug of in de nek. Daarnaast kun je, als je goed kijkt, kleine witte beestjes zien lopen (walking dandruff). Soms zijn de tekenen niet zo duidelijk. Het konijn krijgt er jeuk van en er ontstaan kale plekken door krabben en haaruitval. Konijnen kunnen deze mijt oplopen via bijvoorbeeld het hooi of de bodembedekking. Daarnaast kunnen ze altijd al besmet zijn geweest. Als deze klachten worden gezien, is de kans groot dat er nog meer problemen zijn waardoor het konijn zich niet zo goed kan verzorgen. Denk hierbij aan gebitsproblemen, overgewicht of rugproblemen. Voor de behandeling tegen vachtmijten kunnen er druppels of injecties gegeven worden. Daarnaast is het heel belangrijk om de omgeving goed schoon te maken. Deze mijt kan ook lichte jeukklachten veroorzaken bij mensen.

Dikke witte schilfers aan haarbasis.                            Een vachtmijt onder microscoop.

Myiasis of vliegenslag of huidmadenziekte
Dit is een zeer gevreesde ziekte die voornamelijk in de lente en de zomer voorkomt. Lees hier meer over in het aparte hoofdstuk: Myiasis.

Schimmel
Er zijn een aantal schimmelsoorten die kunnen voorkomen bij konijnen. Konijnen kunnen schimmel oplopen via soortgenoten, via andere dieren (cavia’s!) en eventueel via hooi of bodembedekking. Veel konijnen besmet met schimmel zijn al besmet op het moment van aanschaf. Het beeld van een konijn met schimmel zijn korstjes, schilfers, wondjes en kale plekken. Deze worden het meest gezien in het gezicht en aan de voorpoten van jonge konijnen. De dieren hebben vaak (maar niet altijd) jeuk. Veel konijnen (en andere dieren) kunnen schimmel bij zich dragen zonder dat ze er klachten van hebben. Ze zijn dan wel verantwoordelijk voor de verspreiding en infectie van andere dieren. Daarnaast kunnen ze plots klachten ontwikkelen op het moment dat ze ziek worden door iets anders. De diagnose wordt gesteld op basis van het beeld, de klachten en een schimmelkweek. Alle dieren die in contact zijn geweest met het besmette dier moeten behandeld worden en ook de omgeving moet grondig worden gereinigd.
De schimmels die bij konijnen voorkomen, kunnen ook klachten geven bij mensen. Raadpleeg uw huisarts voor advies.

Syfilis
Konijnensyfilis wordt veroorzaakt door de bacterie Treponema paraluiscuniculi. Ze lopen deze infectie op via andere konijnen en dan met name via hun moeder tijdens het zogen. Dit kan nog maanden na het contact klachten geven. Er ontstaan korstjes en gezwollen zweertjes op de lippen, de oogleden, de neus en op de geslachtsdelen. Er is geen jeuk. Het is dus belangrijk om een onderscheid te maken met myxomatose en schimmel. Vaak gaat de infectie vanzelf over, maar kan soms wel serieuze klachten veroorzaken en lang aanhouden. Dit komt vaak ook omdat ze zichzelf of elkaar steeds weer opnieuw besmetten. De behandeling bestaat uit een aantal injecties. Konijnensyfilis is niet besmettelijk voor mensen.

Oormijt
Oormijt, oftewel Psoroptes cuniculi, zijn kleine parasieten die in de oren van konijnen leven. Veel konijnen hebben hier geen echte klachten van en kunnen de parasieten jaren bij zich dragen. Op deze manier kunnen ze ook andere konijnen gaan besmetten. In het oor graven de oormijten zich in de huid en veroorzaken korsten (lijkt soms op bladerdeeg), ontsteking en jeuk. Hierdoor gaat het konijn met de kop schudden en krabben aan de oren. Dit kan uiteindelijk leiden tot een middenoorontsteking. De diagnose van een infectie bij een konijn wordt gesteld door met een speciale oorkijker (otoscoop) in de oren te kijken. Een oormijtbesmetting kan over het algemeen goed worden behandeld/.
Oormijten van konijnen veroorzaken geen klachten bij mensen.

Vlooien
Konijnen met vlooien worden meestal besmet door de honden- of kattenvlo, Ctenocephalides canis of felis. Ook wilde dieren buiten kunnen vlooien overbrengen. De klachten die ontstaan zijn vergelijkbaar met de klachten bij honden en katten. Ze krijgen jeuk, kale plekken, huidontsteking en korstjes. Vlooien kunnen ook verantwoordelijk zijn voor de verspreiding van Myxomatose! Vlooien kunnen gemakkelijk behandeld worden met een vlooienbestrijdingsmiddel. Het is wel heel belangrijk om goed op te letten dat het middel ook geschikt is voor konijnen. Wij raden sterk af om middelen te gebruiken waarvan niet bekend is of ze geschikt zijn voor konijnen. Met name Frontline is erg gevaarlijk.

Myxomatose
Myxomatose is een gevreesde aandoening dat door een virus wordt veroorzaakt. Het virus wordt verspreid door bloedzuigende insecten en andere konijnen. De ziekte is meestal dodelijk, maar er kan gelukkig goed tegen worden gevaccineerd. Lees er meer over in de aparte hoofdstukken over Myxomatose en Vaccineren.

Pododermatitis
Pododermatitis is een ontsteking van de voetzolen in meer of mindere mate. De vacht onder de zolen is aangetast en de huid raakt beschadigd en ontstoken. Dit is een erg pijnlijk probleem en moet goed worden behandeld.

Abcessen
In de huid kunnen infecties ontstaan. Dit kan worden veroorzaakt door bijtwonden of door prikkende voorwerpen die in de huid steken. Hierdoor komen bacteriën in de huid, waardoor een ontsteking ontstaat. Door deze ontsteking wordt pus gevormd. Abcessen bij konijnen zijn heel anders dan bij honden en katten en moeten dan ook anders worden aangepakt Zie hiervoor ook het aparte hoofdstuk over abcessen.

Urinebrand
Urine is een erg bijtende vloeistof. Als de huid te lang in contact komt met urine raakt de huid ontstoken en gaat pijn doen. Dit kan ontstaan doordat het konijn incontinent is, een blaasontsteking of rugproblemen heeft. Ook bij slechte hygiëne kan dit ontstaan. Vaak wordt de achterkant van het dier nat, vuil en steeds kaler. Voor de behandeling is het belangrijk om de oorzaak te vinden en niet alleen de huidklachten te verhelpen. De huid kan verzorgd worden door goed te wassen en te drogen. Soms zijn antibiotica, pijnstillers en huidzalf nodig.

bron: http://www.plusdierenklinieken.nl/huidproblemen-konijn.html