Update over de blijvertjes (RIP)

Heel wat konijnen blijven permanent bij ons in de opvang wonen. Meestal zijn dat konijnen die door ouderdom en/of medisch probleem niet meer adopteerbaar zijn, en hier een plekje krijgen om oud te worden.  Helaas betekent dat ook dat ze hier in de opvang komen te overlijden.
Door de drukte van de afgelopen maanden is het er helaas niet van gekomen om daar telkens over te berichten, vandaar dat we even de overleden blijvertjes voor een laatste keer in de kijker willen zetten... De exacte datum van hun overlijden weet ik niet meer, maar we hopen dat al deze konijntjes hier ondanks hun rugzakje, hier een mooie tijd hebben gehad...
Ondertussen zijn er nog heel wat blijvertjes bijgekomen, maar daarover zullen we dan een andere keer wel berichten.

WOPPY

(in de opvang sinds 26 september 2015)

Woppy komt van bij een grootschalige fokker in Nederland. Ze kwam terecht bij iemand met slangen, en zou levend gevoerd worden aan de slangen, omwille van haar handicap.  Hij had blijkbaar meer konijnen gehad dan verwacht, en bijgevolg voer genoeg voor de slangen voor de komende tijd, dus moest ze weg.  Ze werd op Marktplaats aangeboden als slangenvoer... Ze werd opgehaald door een lieve dame, die haar op een konijnengroep plaatste.  's Morgens voor ik op bijscholing naar Nederland ging, zag ik de advertentie en besloot te reageren.  Ze zat in Arnhem, een halfuurtje van waar ik zou zijn de ganse dag.  Ik stelde voor aan de redster om haar tot bij mij te brengen, zodat ze mee kon naar de opvang, om hier te blijven wonen.  Ze is vrij snel gekoppeld aan Lapino, een andere blijver uit de opvang, en sindsdien zijn ze onafscheidelijk! Woppy was zo'n 5 maand oud toen ze bij ons aankwam, en ik ben blij dat ik haar een mooi leven kan geven! Helaas is Woppy door de eerste kou in november 2017 het slachtoffer geworden van E.Cuniculi. Ondanks de medicatie blijft haar toestand voor het ogenblik heel slecht...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

PEYTON

(in de opvang sinds 12 februari 2017)

Peyton is samen met Orsino afgestaan wegens scheiding.  Een superlieve hangoor, alleen heeft hij dus behoorlijk last van zijn traankanalen, waardoor hij korstjes krijgt aan zijn oogjes.  We houden dat goed in de gaten, en de traankanalen zijn ook al een paar keer gespoeld bij de dierenarts.  Helaas blijft het probleem, en mag hij in de opvang blijven wonen.  Hij was gekoppeld aan Feanora, maar loopt ondertussen vrij rond op de konijnenkoer met de andere blijvertjes.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

YUMI

(in de opvang sinds 21 april 2017)

Yumi is bij ons binnengekomen via het asiel van Knokke, we weten weinig van zijn voorgeschiedenis... Maar al vrij snel was duidelijk dat hij een groot tandprobleem had, de tanden zaten al bijna tot aan zijn neusje.  Gelukkig konden we vrij snel naar de dierenarts om de snijtanden eerst kort te zetten, en een paar weken nadien uit te halen.  Helaas bleek toen ook dat zijn kiezen vrij slecht zijn... Ik was eigenlijk al stiekem verliefd geworden op deze kleine guitige hangoor, en dan ook maar beslist dat hij in de opvang mag blijven.  Hij moet wel goed in de gaten gehouden worden, omdat hij blijkbaar nu eind juni sterk afgevallen is, dus krijgt hij nu een menu van kruiden, havermout, erwtenvlokken en kleine korrels om extra aan te sterken.  Want blijkbaar heeft hij moeite met de grotere korrels...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

DIT ZIJN DE BLIJVERTJES BIJ ONZE GASTGEZINNEN

EMIEL
(in de opvang sinds januari 2015)

Emiel werd weggehaald uit een tuincentrum/dierenwinkel wegens ontstoken ogen (op één oog zal hij blind blijven), serieuze korsten op de rug met véél etter (rug was één open wonde) en nog een longontsteking met snot er bovenop.  Met heel veel liefde en verzorging zijn we erin geslaagd om hem er helemaal bovenop te krijgen.  Helaas is het koppelen aan een vrouwtje niet gelukt, en we kunnen het hem gezien zijn verleden niet kwalijk nemen natuurlijk... Een mens zou van minder bang zijn voor soortgenootjes.  Emieltje is begin september verhuisd naar medewerkster Roos, die zich met veel liefde over hem ontfermt.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

HARRY

(in de opvang sinds 21 december 2014)

Harry werd afgestaan met vrouwtje Sally wegens de komst van een baby.

Harry had begin 2015 een serieuze aanval van EC waardoor zijn achterpootjes verlamd waren, maar dankzij een goede medische behandeling kan hij nu weer vrolijk rondhuppelen. Toch is het belangrijk dat hij een aangepaste voeding krijgt van gezonde korrels en veel gedroogde kruiden (o.a. echinacea) voor het op peil houden van zijn weerstand.  Bij verder onderzoek blijkt nu ook dat hij hele slechte tanden heeft, waardoor zijn traankanaal ook telkens toe zit met tranende oogjes ook tot gevolg.  Hij moet dus sterk opgevolgd worden en zal vermoedelijk blijven sukkelen met zijn gezondheid, en daarom mag hij met vrouwtje Lily bij ons gastgezin Kelly blijven wonen.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ARTAMIR (ID17W077)

binnengekomen op 26/3/2017

gecastreerde ram - 2016 - middelmatig formaat (NHD)

teruggekeerd naar de opvang wegens echtscheiding

Artamir is zeer gevoelig aan zijn darmen en mag nauwelijks korrels krijgen.  Hij eet vooral veel hooi en gedroogde kruiden.

Rolfje, ons spinnetje...

Al een paar maand verzorgen we Rolfje, een superlieve Franse hangoor, maar het is een kneusje... Hij heeft namelijk het Floppy Rabbit Syndrome, waardoor hij niet meer op zijn pootjes kan staan.  Zijn pootjes staan alle kanten op, vandaar ook zijn bijnaam, ons spinnetje...

Pasfoto van Rolfje na binnenkomst

Rolf is samen met zijn mama en een aantal broers en zusjes op 23 mei 2017 bij ons gekomen.  Een dame met poezen kreeg regelmatig "kleine konijntjes" cadeau van haar kat.  In het begin kon ze er zelf een huisje voor zoeken, maar dat lukt niet meer na een paar konijntjes.  Ze contacteerde me en ik zei dat we ons wel over de jonge konijntjes konden ontfermen, maar ze ging zelf verder op onderzoek uit.

Uiteindelijk bleken de konijntjes uit een achterliggende tuin te komen, en de kat zat daar telkens op de loer om de jongen te pakken en naar huis te brengen. Ze belde aan, en de eigenaar was "blij" omdat ze het nogal ambetant vond met al die loslopende jongen en een tuin vol putten en bulten...

Dus kwamen mama en de kids mijn richting uit.  Mama was nogal knorrig naar de kleintjes toe, maar ze aten al goed zelfstandig, dus splitste ik hen op.

Op een dag (15 juni 2017) kon Rolfje niet meer op zijn pootjes staan, en na enig opzoekwerk vond ik dus dat het ging om het Floppy Rabbit Syndrome.  Helaas is er daar maar weinig over te vinden...

Eerste foto nadat ik hem gevonden had...

http://www.medirabbit.com/EN/Neurology/Flop_rabbit/Floppy_rabbits.pdf

http://www.unusualpetvets.com.au/news-blog/floppy-bunny-syndrome-not-such-a-poor-prognosis/

Hij werd de eerste weken behandeld met onderhuids vocht, extra vitamines, mineralen en zouten, maar helaas zonder al te veel verbetering.  Op den duur moest hij maar liefst 6 injecties per dag krijgen, zijn kleine lichaampje was al helemaal kapot geprikt en op den duur had hij ook pijn door de injecties, waardoor ik besloot om de behandeling stop te zetten en hem zo goed mogelijk te verzorgen.

Hij woont bij ons in de keuken, waar wel vaker zieke konijntjes staan, in een hokje onder een klamboe, om te vermijden dat er vliegen eitjes op hem gaan leggen, met alle gevolgen vandien.  Hij is een klein beetje mobiel, maar niet super veel.  Daarom ligt hij ook op een puppypad om de urine zoveel mogelijk op te vangen, en krijgt hij ook 1 à 2 keer per week een badje om de keuteltjes die blijven plakken weg te doen. 

Gelukkig heeft hij zijn eetlust nooit verloren!  Hij is al flink gegroeid, maar toch nog superklein in vergelijking met zijn broer die onlangs is verhuisd.  Je zou niet zeggen dat het een Franse hangoor is... In het begin had hij een drinkbakje, maar regelmatig stootte hij die om bij het verschuiven.  Nu krijgt hij minstens 1 stronk witloof per dag, aangevuld met o.a. verse peterselie.

Het grappige is, dat hij ook heel alert is.  Vanaf hij me in de keuken hoort, begint hij volop te bewegen en zo dus geluid te maken, zodat ik het hoor. Want dan weet hij dat hij wel weer een aaitje en wat lekkers krijgt van me!

Beter zal hij vermoedelijk nooit worden, maar we proberen hem uiteraard zo goed mogelijk te verzorgen, omdat hij toch ook een kans moet krijgen op een mooi leven.  En zolang hij goed blijft eten en ondanks alles actief en levenslustig is, waarom zouden we hem dan een spuitje moeten geven?

Hij heeft nu wel wat last van doorligwonden, maar dankzij goede raad op een Facebookgroep voor gehandicapte konijntjes ga ik nu zijn huisvesting wat aanpassen in de hoop dat hij ook zo sneller geneest...

Nieuwe blijvertjes in Oostkamp

Deze zomer hebben we ook heel wat konijnen als blijvertje ingeschreven, omdat ze toch door allerlei omstandigheden weinig tot geen kans maken op adoptie... Vaak scheelt er iets medisch aan, en willen mensen liever een gezond konijn adopteren.

Wij ontfermen ons over deze lieve konijntjes om ze hier in de opvang een permanent huisje te geven.

FEANORA (ID 16107) 

binnengekomen 21/6/2016

voedster - leeftijd onbekend - middelmatig formaat

Feanora is één van de vele vondelingen die ook vorig jaar de weg naar de opvang vonden.  Ik moest in de buurt zijn van een gekende dumpplaats, en ik had eerst geen zin om nog langs te rijden.  Uiteindelijk toch wel gedaan, en daar zat ze dan langs de kant van de weg... Met de vangkooi niet veel moeite moeten doen om haar te pakken, en al snel werd haar tandprobleem duidelijk, de vermoedelijke reden van het dumpen...

Haar snijtanden werden verwijderd op 15 juli 2016 en op 2 september 2016 werd ze geopereerd omwille van een abces aan haar tanden, maar dat was snel genezen. Op 27 maart 2017werd haar laatste snijtand die terug gegroeid was, uitgehaald.

Ze woonde samen met Peyton in één van de hokken, maar het deurtje was niet goed gesloten en 's anderendaags liep ze rond tussen de buitengroep zonder problemen. En omdat ze toch al ruim een jaar in de opvang zat, mocht ze hier blijven wonen.

***********************************************************

XYLO (ID 16262) 

binnengekomen op 12/11/2016

ram - leeftijd onbekend -  klein tot middelmatig formaat (NHD)

Xylo werd met nog een heleboel konijnen weggehaald uit zwaar verwaarloosde omstandigheden, samen met Knaller uit Breda. Hij heeft zware EC gehad, maar zijn behandeling is niet veel verbetert.  Omdat het zo druk was in de opvang, heeft Roos hem meegenomen naar huis en sindsdien verzorgt zij hem en mag daar blijven wonen.

***********************************************************

ORSINO (ID 17051)

binnengekomen 12/2/2017

ram (gecastreerd op 15/2/2017) - onbekend -  middelmatig formaat (langharig konijn)

Orsino werd samen met Peyton afgestaan wegens scheiding, en het "beertje" (dat is zijn bijnaam) werd gekoppeld aan Woppy met haar splayed leg.  Haar vriendjes waren kort na elkaar overleden, en aangezien ik wist dat hij niet snel een thuisje zou vinden omwille van zijn verschrikkelijke vacht, mocht hij ook blijven.

**********************************************************

PEYTON (ID 17052)

binnengekomen 12/2/2017

ram (gecastreerd op 15/2/2017) - onbekend -  middelmatig formaat

Samen met Orsino werd Peyton afgestaan wegens scheiding en woonde al een eindje samen met Feanora.  Hij is een blijvertje geworden omdat hij vaak last heeft van uitvloei uit zijn oogjes, waardoor het haar daar ook verdwijnt.  Hij is al regelmatig bij de dierenarts geweest om de traankanalen door te spoelen, maar dit gaat ontzettend moeizaam.

**********************************************************

YUMI (ID 17129)

binnengekomen 21/4/2017

ram  - leeftijd onbekend -  klein formaat

Yumi kwam als gedumpt konijntje via het asiel van Knokke samen met een paar dames binnen in de opvang.  Ik was meteen weg van dit guitige kereltje en ging hem zelf adopteren, tot ik de dag nadien zag dat hij serieuze tandproblemen had. Ondertussen zijn de snijtanden uitgehaald, maar bleek dat ook zijn kiezen niet supergoed waren.  En aangezien ik een zwak heb voor enerzijds hangoren en anderzijds konijnen met tandproblemen, was de beslissing om hem als blijvertje te bestempelen snel gemaakt... Enige probleem is dat hij totaal geen hooi eet.  Als dat het geval is, proberen we ook gedroogde kruiden voor te schotelen, maar ook daar is hij niet verzot op.  Korrels eet hij ook maar beperkt, meestal gooit hij het grootste deel van de korrels in zijn toiletbak... Nu heeft hij een grotere bak, maar in het begin verstopte hij die korrels achter zijn slaaptoilet, waardoor ik het niet zag dat hij bijna niet at... Hij vermagerde zienderogen en moest de castratie uitstellen.  Ondertussen is hij weer goed op gewicht, en is vooral verzot op wortelgroen, peterselie of witloofblaadjes in stukjes getrokken... Normaal gezien krijgt hij binnenkort nog één of meerdere vriendinnetjes... Het is echt een superlief konijntje, geen idee waarom mensen hem niet wilden verzorgen...

**********************************************************

Sinds de reorganisatie op de konijnenkoer wonen nu heel wat van de eigen konijnen en blijvertjes samen. De 4 rammen Yada, Moustache, Peyton en Orsino, met de 7 dames Opale, Dahlia, Woppy, Velvet, Feanora, Leyla, opvanger Cosette (5 jaar en minder snel kans op adoptie).  Kayleigh zat ook in de groep, maar ontsnapte uit de achterste ren terug naar het opvanggedeelte en zelfs na verschillende pogingen om haar in de groep te zetten, bleef ze liever aan de ander kant wonen.  Daar heeft ze voorlopig het gezelschap van 2 grote Vlaamse reus dames...

Gezellig aan het knabbelen van een wilgentak. 

Rechtsboven Dahlia, dan Peyton, Velvet, Yada, Feanora en opvanger Minx die ook tijdelijk in de groep woonde.

Grootste deel van de buitenbende aan het genieten van de groentjes

Deze konijntjes zijn ook op zoek naar een meter/peter!
Meer info op https://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/p/de-blijvertjes.html (de pagina moeten we eerstdaags nog een keer updaten)

Reusje, het kneusje...

Reusje was op 8 februari in de opvang gekomen, en ze zag er echt niet uit...  Het verslag van haar eerste dagen kun je hier bekijken: http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/2017/02/reusje-met-serieuze-oormijt.html
Ze is gevonden op een gekende dumpplaats waar we in het najaar van 2015 al een paar Vlaamse Reuzen hebben gevangen. Deze hebben we nooit kunnen vangen, we zijn nog meermaals langsgeweest maar haar nooit meer gezien. Vermoedelijk heeft ze op de composthoop van het containerpark kunnen overleven...

Gelukkig sloeg de medicatie en verzorging goed aan, en na een paar dagen zag ze er toch al een heel stuk beter uit.

 Zo kwam Reusje de opvang binnen

 

 Aan eetlust zeker geen gebrek!

 Op dag 9 ziet ze er al stukken beter uit!

Dag 17 (25 februari), ze ziet er toch al niet meer zo verschrikkelijk uit als in het begin.  Ook op haar hoofdje groeit er nu terug haar. En ze blijft een supergoede eetlust te hebben, ze kan er maar sterker door worden!

Omdat Reusje toch sukkelt met een soort van verlamde poot, moet ze ook af en toe eens in bad om alle viezigheid af te wassen.  Ze zit op puppypads in het hokje, zodat de urine goed geabsorbeerd wordt en niet op haar blijft zitten. 

Als het goed weer is, mag Reusje in de tuin zitten, in het gras in het zonnetje.  Je ziet dat ze daar echt van opknapt eigenlijk, dus in de mate van het mogelijke, als het weer het toelaat, verhuist ze naar buiten. Ondanks haar "handicap", probeert ze toch zo goed mogelijk rond te lopen en van het gras te knabbelen.

 

Mijn knap Reusje (9 maart, 1 maand na aankomst)

En aangezien het de afgelopen dagen ook stralend lenteweer was, mocht Reusje samen met ander patiëntje Nala naar buiten genieten in het gras.  De foto's spreken voor zich denk ik!

We houden jullie uiteraard verder op de hoogte hoe het gaat met Reusje, op onze Facebookgroep De Konijnenvrienden ga je op regelmatiger basis wel foto's van haar zien voorbij komen!

Reusje met serieuze oormijt...

**Foto's niet voor gevoelige kijkers**

We kregen woensdag rond de middag melding binnen van een Vlaamse reus, die rondliep op een domein van industriepark De Hille in Zwevezele.  Aan de foto te zien die doorgestuurd werd, zag het diertje er niet al te best uit.  Ik hoopte maar dat het geen myxomatose zou zijn... De melder kon het gelukkig vangen, en dan zijn we tot daar gereden om het diertje mee te nemen naar de opvang.

Deze reus werd in de buurt gevonden waar we in oktober 2015 al een paar keer geweest waren om gedumpte Vlaamse reuzen te vangen...
Dit is daar het verslagje van... http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/2015/10/how-to-catch-flemish-giant-or-three.html

Er was zeker één wildkleurige reus die we niet te pakken kregen, en ondanks verschillende pogingen om het te vangen en langs te gaan, was het ons nooit gelukt of kregen we hem niet meer te zien.  Ik heb een sterk vermoeden dat het nog altijd om hetzelfde konijn gaat.  Vermoedelijk heeft hij zich al die tijd in leven kunnen houden door het groenafval op de composthoop van het nabijgelegen containerpark...

Al die tijd in het wild heeft het diertje zeker geen goed gedaan... We stelden serieuze oormijt bij hem vast, die zich ook al uitgebreid had op zijn hoofdje...  Gelukkig dus geen myxo, anders hadden we hem moeten laten inslapen, maar gelukkig heeft oormijt een hoge genezingskans.  Nu, ik heb in de opvang al héél véél meegemaakt, maar dit spant toch wel de kroon eerlijk gezegd...

Een mormeltje eigenlijk...

Gelukkig was Roos ook aanwezig toen ik thuiskwam met deze reus, en besloten we om hem/haar zo goed mogelijk te verzorgen. Deze keer wel met handschoenen, want mijt kan ontzettend besmettelijk zijn voor andere konijnen. 

Een keutel met vermoedelijk een worm, dus daar wordt hij ook al voor behandeld

We keken eerst naar zijn oren, maar het was hallucinant wat we daar aantroffen... Op zijn rechteroor zat een serieus dikke korst van mijt, het deed me zelfs een beetje denken aan een honingraat... Normaal gezien wordt geadviseerd om de korsten te laten zitten, maar dat kon ik in dit geval niet over mijn hart krijgen. 

De grote korst op zijn oor

Detailfoto's van de grote korst

Zijn andere oor was er gelukkig minder erg aan toe, maar ook hier probeerden we de grootste stukken mijtkorst te verwijderen.

Ook zijn hoofdje zag er niet uit, het was ook helemaal door de mijt aangetast.  Ook hier probeerden we het haar en de korsten zo goed mogelijk te verwijderen, en het liet gelukkig vrij snel los.

Hoofdje voor de behandeling

Hoofdje na de behandeling

Alle viezigheid die we uit zijn oortjes en van zijn hoofdje hebben gehaald.

Aangezien mijt besmettelijk is voor de andere konijnen, en hij toch best een tijdje binnen blijft voor de juiste verzorging, hebben we maar één van de grotere hokken uit onze huurgarage gehaald om hem tijdelijk te huisvesten.  Hij staat in de keuken, dus helemaal weg van de andere dieren, waar ik hem ook goed in de gaten kan houden. 

We hadden groentjes in zijn hokje gelegd, maar hij was in feite niet uit zijn grote toiletbak gekomen. Toen we de peterselie bij hem legden, begon hij er gretig van te eten. Op zich is hij wel alert, als ik in de keuken kom, reageert hij daar wel op.  Ik moet zeggen, hij ziet er toch al een stuk beter uit dan op de eerste foto's, het kan hopelijk alleen maar beter gaan!!!

Aan de knabbel

Arm Reusje

We hebben hem/haar Reusje genoemd, en al besloten dat het diertje hier een thuis te geven.  Ik zal het diertje geen verhuis meer aandoen, het mag eerst hier aansterken en dan zien we wel.  Het geslacht hebben we ook nog niet kunnen bepalen, omdat Reusje hem niet zo makkelijk laat hanteren.  We hopen om de komende dagen eens grondig te kunnen kijken, maar het belangrijkste is dat hij nu herstelt van de maden, die zijn lijfje al lang genoeg hebben kunnen toetakelen.  We hopen met veel liefde, aandacht en medicatie dat hij snel weer kan genieten van een écht konijnenleventje!!!

En gisteren zag hij er toch al een héél stuk beter uit!  Wat een geluk dat de medicatie goed aanslaat. Hij eet goed én héél véél, keutels zijn ook mooier en ronder van vorm, dus we zijn op de goede weg!

We zien toch al meer roze in zijn oortjes