Ik ben voor altijd jouw konijn!

bron: https://www.facebook.com/konijnenverzorger/photos/a.1431721930234622.1073741828.1418196588253823/1879262382147239/?type=3&theater&ifg=1

Gelukkige konijntjes

Mijn neef had grasmatten gebruikt om zijn tuin aan te leggen, en had nog zo'n 8m² over.  Ik mocht die gaan ophalen, en we hebben dan de buitenren ook weer netjes in gras gelegd. De vraag is natuurlijk hoe lang dat netjes dan zal blijven met 9 grote keutelmachines...

Ongeveer de helft ligt nu weer in gras, met de sproeier erop zodat het goed zou wortelen

Zicht op de ren van de buitenbende

Joepie, we mogen op het gras!

Lekker knabbelen van onkruid uit de tuin

Dahlia en haar etterprobleem

Dahlia is een Franse hangoor dame die ik in september van Wendy had gekregen, omdat ze niet aardde in haar groep.  Ze was véél te agressief en moest weg.  Meestal komen ze dan eerst naar mij om te proberen in mijn groep, omdat ik ook zot ben van Franse hangoren, en omdat het meestal vrouwtjes zijn die afgeschreven zijn uit de fok.

In mijn groep was het totaal anders!  Ze had schrik, verstopte zich altijd en stond duidelijk helemaal onderaan de hiërarchie... Tot grote vechtpartijen kwam het niet meteen, en gelukkig hebben de konijnen in de ren voldoende plaats om zich te verstoppen indien nodig. Uiteindelijk werd ze toch vrij goed aanvaard in de groep, dacht ik...

Foto van de buitengroep op 2 oktober 2016, Dahlia staat helemaal links

Begin oktober merkte ik een soort van uitvloei op haar onderrug, en het bleek om een wonde te gaan waar de etter uitliep.  Na toedienen van Stronghold (tegen de vliegen), Baytrill en honingzalf, was ze vrij snel genezen.

Dahlia op 21 oktober in de buitengroep

Tot op de vooravond van 11 november, mijn verjaardag.  Ik gaf de grote buitengroep eten, en zag dat er een vreemde bobbel op haar rug stond.  Meteen alles in gereedheid gebracht om haar binnen te nemen om te verzorgen, en het was écht wel een vuile boel! (sorry voor de foto's, maar kun je ook uit leren natuurlijk!)

Duidelijk een etterprop te zien

Een grote bult op haar rug

De korst op de prop hebben we verwijderd, en de etter liep er gewoon uit, héél vloeibaar, terwijl etter bij konijnen in de meeste gevallen gewoon een soort dikke kaas is.  Vermoedelijk moet de ettervorming dan nog vrij jong geweest zijn.

Zovéél etter...

De opening werd meerdere keren gespoeld met fysiologische zoutoplossing met isobetadine, om zoveel mogelijk etter eruit te spoelen.

Het lijkt wel bijna op een oog met etter errond, maar het is wel degelijk een groot gat waar we de etter hebben uitgespoeld.

Omdat de etter maar bleef terugkeren, ondanks de vele spoelsessies, werd ze naar de dierenarts gebracht voor een operatie en het plaatsen van een drain. Ze moest zwaardere medicatie krijgen, en blijven goed uitspoelen en behandelen.

Geen zo'n scherpe foto van na haar operatie

Op 15 december kreeg ik eindelijk een deftig werkpincet te pakken, zodat ik vanuit de wonde ook iets dieper de etter en etterweefsel kon gaan wegnemen.  Soms komen daar ontzettend grote stukken bij mee. 

Etterbollen!

Tegen eind december was het grootste deel van de wonde verdwenen, en kon het zich eindelijk gaan herstellen.  Omdat Nala, een andere FH uit mijn buitengroep EC kreeg, moest Dahlia verhuizen naar een buitenhok, en werd zelfs na het verlof gekoppeld aan Yada en Layla.

De twee Fransjes doen het goed samen, alleen is Dahlia nog niet zo'n fan van Layla...

Maar op 21 januari aaide ik Dahlia, en zag ik dat er weer een bobbeltje aanwezig was.  Opnieuw naar binnen dus voor de behandeling, en weer kwam er etter uit.  Veel minder dan de allereerste keer, maar er was duidelijk onder de huid een soort van harde buis te voelen, waar de etter in woekerde. Om de 2 dagen weer proberen zoveel mogelijk uit te halen en uit te spoelen.

Wéér etter jammer genoeg...

Op 26 januari ben ik dan verder gegaan met de behandeling, en heb ik zelfs ontzettend veel van het etteromhulsel eruit kunnen halen, soms leek het er op dat ik gewoon haar vlees aan het uithalen was, maar dat was gelukkig niet zo.  Met het spoelen kwam het ook meer naar de opening, en kon ik met het pincet er zoveel mogelijk van verwijderen.  Het etteromhulsel was zo dik dat ik héél véél moeite heb gedaan om in 2 uur tijd quasi alles uitgepeuterd te krijgen. Laat ons hopen dat dit nu eindelijk het einde zal zijn van haar etterproductie, want als er nog kleine stukjes blijven zitten, blijft het natuurlijk etteren...

We zijn ondertussen half maart en Dahlia zit sinds een weken weer buiten op de konijnenkoer bij Yada en Leyla.  De terugkeer van Dahlia was geen probleem voor lamme goedzak Yada, de dames dachten er wel wat anders over.  Maar gelukkig is ondertussen de rust weergekeerd, en leeft het trio zonder problemen samen.  Ik heb Dahlia zowaar zelfs zoentjes zien geven aan de kleine Leyla!

Mijn buitentrio Layla, Dahlia en Yada

En de beide dames komen nu wel goed overeen!

Afscheid van 2 blijvertjes

Tijdens de kerstsluiting was ik aan het genieten van 2 weken welverdiende vakantie om er eens helemaal uit te zijn, zonder zorgen.  Gelukkig zijn de konijntjes dan in goede handen van mijn mama Roos, die ze ook met hart en ziel verzorgd.

Net de dag voor ik zou vertrekken, zag ik Nala in mijn buitengroep met E.Cuniculi.  Ze werd dan maar binnen gebracht om te genezen.  Op dat moment zat Dahlia nog in de garage, die ook herstellende was, maar van grote abcessen die ontstaan waren na vechtpartijen. Zij werd dan maar buiten gehuisvest.  Ondertussen is ze goed genezen en dikke vriendjes geworden met Yada, de burgemeester van de konijnenkoer.

Roos had ook haar handen vol met onze andere patiëntjes, zoals Lapino en Celeste, die ook regelmatig verzorging nodig hadden, namelijk de etter uit de oortjes halen.

Celestje in "betere tijden", maar nooit 100% gezond...

Ik had maar beperkt internet op reis, dus kon niet alles van dichtbij volgen.  Helaas kreeg ik te horen dat op 26 december Celeste overleden was, ze lag dood in haar hokje.

Celeste is een blijvertje geworden, omdat ze op korte tijd zoveel meegemaakt heeft, en is in feite nooit helemaal gezond geweest.  Maar we hebben haar altijd met hart en ziel verzorgd, en we hopen dat ze hier toch anderhalf jaar gelukkig is geweest, nadat ze gedumpt werd gevonden.

Meer informatie over haar achtergrond vind je hier:

http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/2015/06/getuigenis-van-een-gedumpt-konijn.html

http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/2015/07/update-over-celeste.html

http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/2016/05/the-never-ending-story-of-celeste.html

Na al deze kwaaltjes kreeg ze een headtilt door de oorontstekingen en ondanks de medicatie is de ontsteking nooit weggegaan, en moesten we om de zoveel tijd de etterbol onder haar oortjes helemaal leegduwen.

Slaapzacht, lieve meid...

Grace woonde ook al geruime tijd in mijn buitengroep, maar door een paar nieuwkomers was de situatie blijkbaar veranderd.  Nadat we Dahlia al uit de groep hadden moeten halen omwille van de etterbult op haar rug, werd in het verlof ook Grace naar binnen genomen en ook Quasimodo.  Grace had diverse wonden op haar rug, die begonnen te etteren en waar Roos heel veel werk aan had om ze te verzorgen.

een rug vol etterende wonden, vermoedelijk gebeten door de grotere konijnen

Véél werk om alle etter uit te halen

Een korst met etter

Toen we op zondag 9 januari terug thuis kwamen, had ze haar strijd gestreden en was ze 's morgens niet meer wakker geworden uit haar slaap...

Slaapzacht, mijn lief schaapje!

Quasimodo en Grace waren twee handen op één buik, en ook hij werd binnen gehaald met korsten op zijn oogjes, ook vermoedelijk door een aanval van de grotere Franse hangoren in de groep.  Hij is ondertussen aan de beterhand en heeft ook een nieuw vriendinnetje gekregen, namelijk Velvet, een ander gedumpt konijntje met een speciale vacht, net als ons schaapje Grace.

Korstjes op de ogen door de etter, gelukkig ondertussen bijna helemaal weg

Het is ontzettend jammer dat Celeste en Grace er niet meer zijn, maar ondanks hun voorgeschiedenis zijn ze hier blijven plakken omdat ze toch weinig kans maakten op adoptie.  Grace omwille van haar vroegere agressiviteit, Celeste omwille van haar medische toestand.

En het toeval wil dat ik op 11 januari naar de dumpplaats waar Celeste ooit is gevonden ben gereden om een nieuw gedumpt konijntje te vangen, een lief blauw hangoortje met speciale vacht.  En omdat Quasimodo wel een nieuw vriendinnetje kon gebruiken, heb ik besloten dat Velvet hier mag blijven wonen...

Velvet en Quasimodo samen

Lieve kleine Velvet

Gewicht van je konijn

Met deze tekeningen kun je bepalen of je konijn te mager, goed of te zwaar is.  Een te dik konijn kan namelijk zijn/haar blindedarmkeutels niet meer opeten, een grote kans dat dit blijft plakken aan de poep en dat de vliegen hierdoor aangetrokken worden.

Een gezond konijn dient maar een kleine portie biks of gezond voer te krijgen (25 mg per kilo lichaamsgewicht per dag), onbeperkt hooi en een portie groentjes, kruiden (al dan niet gedroogd), onkruid, ...

Mijn buitengroep van vooral Franse hangoren en 2 kleinere hangoren (in totaal 10 stuks) krijgt meestal maar 1 à 2 keer per week korreltjes, en voor de rest héél véél groentjes en hooi! Soms aangevuld met bamboe of wilgentakken.  Geen enkel konijn heeft hier last van overgewicht, omdat ze ook voldoende huppelruimte hebben in hun grote ren!

Smullen van de groentjes

Knabbelen aan de bamboe

Flokje met E.Cuniculi

Op zondag 25 september keek ik 's morgens als eerste naar buiten, en zag Flokje rollen over de konijnenkoer... Ik wist meteen dat er iets niet klopte.  Eerst dacht ik dat hij aan het sterven was, maar toen ik hem oppakte, wist ik al snel wat er aan de hand was: E.Cuniculi!

Ik heb de ziekte in het verleden ook al vaak meegemaakt, zoals met Brownie en Sugar, en zij zijn er mits een snelle interventie ook goed doorgekomen.

Ik belde meteen naar de dierenarts of ik medicatie mocht ophalen, en ik wou Flokje ook geen extra stress van de autorit aandoen.

Meteen begonnen dus met de dexamethasone en extra vitamine B, en uiteraard een lange kuur met Panacur. Meer informatie over het behandelen van EC vind je ook op de site van Wilhelminapark: http://www.dierenkliniekwilhelminapark.nl/dierinfo/konijn/cuniculi.html

Helaas zijn heel veel dierenartsen niet op de hoogte van de ziekte, of stellen al snel euthanasie voor, terwijl dat helemaal niet nodig is. E.Cuniculi kan zich op vele manieren uiten, maar één van de meest voorkomende is dus de head tilt. Head tilt kan ook veroorzaakt worden door een oorontsteking (zoals dat hier het geval is bij Lapino en Celeste), daarom is het altijd aan te raden om een dierenarts te raadplegen voor een juiste diagnose.  Maar aangezien ik al zoveel ervaring heb met mijn konijnen, weet ik zelf al snel wat er mis is met hen en welke medicatie kan gegeven worden.

Aan de hand van het voorbeeld van Flokje wil ik even aantonen dat als je er snel genoeg bij bent, het genezingsproces veel sneller kan.

Foto's van zondag 25 september 2016: 

Flokje heeft dus een zware head tilt en heeft net zijn Panacur gekregen met een spuitje. Ik heb hem ook binnen genomen, want bij EC patiënten wordt dat ook sterk aangeraden.  Ik heb hem in een klein hokje geplaatst, zodat hij ook niet te veel zou omvallen.

Foto's van zondag 2 oktober 2016: 

Omdat hij ten eerste al vrij snel opknapte na de medicatie en het feit dat Flokje in feite een echt buitenkonijn is, werd hij na een 5-tal dagen intensieve verzorging terug buiten geplaatst, zodat hij ook weer bij zijn vrouwtje Yada zou kunnen zijn.  Ze kregen wel niet de ganse koer tot hun beschikking, maar een afgesloten stukje met een ren. Zoals je op de foto's kan zien, staat zijn hoofdje al weer wat rechter, maar nog niet zoals het zou moeten zijn.

Foto's van zaterdag 8 oktober 2016: 

Na ongeveer twee weken intensieve verzorging en medicatie ziet Flokje er zo uit!  De head tilt is bijna volledig verdwenen.  Hij is nog lang niet de oude, want hij staat nog altijd een beetje wiebelachtig op zijn pootjes, maar hij is op de goede weg, en met de extra medische ondersteuning moet dat in principe goedkomen.

Het is dus van het allergrootste belang dat de medicatie zo snel mogelijk wordt opgestart.  Nu krijgt hij nog dagelijks Panacur, ik doe dat op een stukje boterham, en dan ben ik zeker dat hij én Yada het binnen krijgen, want het is ook belangrijk om de hokgenoten mee te behandelen.  Hij krijgt ook nog om de 2 dagen zijn extra vitamine B spuit en ook echinacea druppels in het drinkwater om de weerstand te verhogen.

We hebben op onze blog al vaker een verslagje gemaakt van E.Cuniculi, je kan ook deze artikels terug vinden, via de zoeker rechts op de pagina.

Nieuw konijntje bij Vicky

Zoals de meesten wellicht weten, ben ik nogal verzot op Franse hangoren... En sinds kort heb ik een nieuwe dame in mijn buitengroep, namelijk Aline!  Het is een mooie blauwe FH van 4 maanden oud, die weg moest wegens allergie.  Ik heb haar dan overgekocht en ze is succesvol geïntroduceerd in de groep.  In het begin had ik er wel paneeltjes gezet, en al vrij snel was de leidende ram Baileys bij haar gesprongen.  's Avonds konden de paneeltjes weg, en ze amuseert zich goed tussen de grote dames en heren!

Het is een héél lief en aanhankelijk konijntje

Wat een mooie jongedame

Even kennismaken met Tricky, de kat

De linkerkant van de grote ren, waar er 6 Franse hangoren van mij wonen en 2 blijvertjes (Grace is te zien in het verste hok)

Mijn buitenbende aan het knabbelen!

Het menu bestaat uit selder, peterselie, bloemkoolblad, wortel, radijs...