Can you handle a bunny like me?

Veel mensen staan er niet echt bij stil dat konijnen ook heel wat dingen nodig hebben.  Maar al te vaak worden ze veel te impulsief gekocht, en na een tijdje is men het konijn beu, want het stinkt, heeft teveel plaats nodig, verliest teveel haar, ... Kortom, doodnormale dingen bij konijnen!!!

Daarom heeft een collega-opvang dit bewustmakingsfilmpje gemaakt, zeker het bekijken waard en te delen met mensen die misschien van plan zijn een konijn te nemen.

Donatie van eten

Via Liliane van SOS Hondenneuzen mochten we deze donatie gaan oppikken van korrels, snoepjes en knabbelstaven, en ook nog wat zaagsel voor de hokken.  Uiteraard zijn we hier altijd ontzettend blij mee!!!

Nieuwsjes uit de opvang

Het is ontzettend druk in de opvang met vanalles en nog wat, dat we niet veel tijd gehad hebben om de blog bij te werken en aan te vullen.
Maar we proberen daar uiteraard vandaag wat verandering in te brengen, en jullie weer te informeren over het reilen en zeilen!

Eerst en vooral wat slecht nieuws...

Stampertje is helaas vorige week woensdag in de opvang overleden. We weten niet wat de oorzaak is, maar vermoedelijk de combinatie van zijn ouderdom en tandproblemen... Hij was op 11 juli de opvang binnengekomen, op een leeftijd van vermoedelijk 7 jaar of meer.    Omwille van zijn problemen en ouderdom, hadden we besloten om hem als blijver in de opvang te laten wonen.  Zijn meter Ineke was er ook het hart van in, want ze had op maandag (bij de adoptie van James) hem nog geknuffeld en verwend met een cadeautje... We hopen dat hij nu een goede tijd heeft zonder problemen in de konijnenhemel!

Grace woont nu tijdelijk in Oostkamp bij mij, omwille van haar agressiviteit.  We weten absoluut niet wat de oorzaak hiervan is, maar blijkbaar valt ze iedereen aan die in haar hok komt.  Zo erg zelfs dat ze durft bijten, en onlangs is Alexander een stuk uit zijn nagel kwijt door haar.  Voorlopig valt het hier goed mee, ze gromt en zo nog steeds, maar ik heb de indruk dat de positieve aandacht toch al na een paar dagen z'n vruchten afwerpt.  Eens je haar opgepakt hebt, is het een echte knuffelkont, maar ze vindt handen in haar hok toch niet zo tof.  De therapie bestaat erin om zoveel mogelijk met haar bezig te zijn, te praten bij het passeren, contact met andere konijnen, huppelen in het gras, contact met handen, ... Dus laat ons hopen dat ze over korte tijd klaar is voor adoptie.

We hebben deze week ook twee fantastische vrijwilligers die komen helpen in de opvang, dus bij deze wil ik nog even Kelly en Eline bedanken voor de hulp.  Veel handen maken licht werk, en we hebben alle binnenkooien helemaal ontsmet en gekuist en staan nu als reservehokken in de stal, en de komende dagen doen we weer grote kuis met de puppyrennen.

Ann haar konijn Bollie is ondertussen ook weer thuis na een verblijf van ruim 2 weken bij de dierenarts. Begin augustus hadden we een groot abces gevonden net onder het oor, en we bleven maar etter uitpeuteren.  Toen we een paar centimeter diep zaten, wat het nog niet allemaal verwijderd door te peuteren en zuurstofwater, waardoor een bezoek aan de dierenarts toch nodig was.  Blijkbaar heeft de DA ook veel problemen gehad om alles eruit te krijgen, en in tussentijd is de wonde terug mooi dicht en geniet hij weer om thuis te zijn!

En met "zus" Polly gaat ook alles goed, zij is helemaal verlost van haar oormijt!

De kleintjes zitten ook nog allemaal samen in een ren, en genieten ook van hun voer zo te zien!  Bovendien worden ze ook veel geknuffeld door onze vrijwilligers tussen het werken door, dus we proberen ze zo handtam mogelijk te maken.  Met een beetje geluk verhuizen de albinootjes ook binnenkort.

En Vodka en Whiskey maken hun naam als grasmachine hier goed waar!  Ze zijn ook al een paar keer ontsnapt uit hun ren, maar nu is die verstevigd met spanbandjes, dus kunnen ze niet meer weg.  Gelukkig heb ik ze altijd snel weer terug kunnen vangen. En elke dag mogen ze buiten spelen, en zet ik de ren op een andere plaats, en dan kun je goed zien waar ze allemaal al gestaan hebben in de tuin!

Ziezo, dat was het weer voor nu denk ik!

SPONSER: Beaphar Care+

We hadden het al aangekondigd op onze Facebookpagina, maar uiteraard zijn we ontzettend blij dat we BEAPHAR tot één van onze hoofdsponsers mogen rekenen. Dus willen we jullie graag even informeren over het product!!!
We krijgen regelmatig grote zakken van Care+ voor de konijntjes in de opvang, maar we mogen ook een zakje van 250gr meegeven aan de mensen die een konijn komen adopteren.  Dus bij deze: BEDANKT BEAPHAR VOOR JULLIE STEUN EN SPONSERING!!!

En de korreltjes vallen zeker en vast ook in de smaak bij zowel de adoptanten als de pensionkonijnen, zoals je kan zien op de foto's!!!

En nu even een woordje uitleg over deze korrels!

Beaphar heeft als groothandel voor de wat meer medische kant gekozen voor het produceren van Care+. Het is trouwens niet alleen gemaakt voor konijnen, maar er bestaan ontzettend veel varianten voor andere huisdieren.

Wat zeker en vast opvalt aan de korrels, is de geur als je het zakje openmaakt.  Deze korrels ruiken echt heel veel beter dan de andere konijnenvoeders op de markt.  Dit komt door de toevoeging van diverse kruiden die ook een geneeskrachtige werking hebben op de konijnen!

* ECHINACEA: zorgt voor een betere afweer

* SPIRULINA: deze algen zorgen voor een beter immuunsysteem en heeft ook een werking zoals antibiotica

* CHICOREI: hierdoor wordt de darmflora gestimuleerd en de aanmaak van goede bacteriën bevorderd. Op die manier worden de voedingsstoffen uit het voedsel veel beter opgenomen. Ook wordt de aanmaak van schadelijke bacteriën tegengehouden.

* YUCCA: Door de extracten van de yucca-plant, wordt ook de vorming van de geur van de ontlasting en urine tegengehouden.  Bovendien werkt het ook als ontstekingsremmer en cholesterolverlagend.

* JOHANNESBROOD: Voor de opname van eiwitten

* KRUIDEN: Er worden ook verschillende soorten kruiden aan het voer toegevoegd (vandaar ook de ontzettend goede geur als je het zakje opent!!!), zoals rozemarijn, salie, ... Het ruikt niet alleen goed, maar is ook heel goed voor de gezondheid van de konijnen.

* VEZELS: De Care+ korrels zitten ook boordevol vezels.  Maar liefst 22%  van de korrels is hier uit opgebouwd, en dat is een stuk hoger dan de andere korrels op de markt.  Konijnen kunnen door hun speciaal darmsysteem veel meer vezels verwerken dan mensen.  Omdat het om een compleet voeder gaat, is het in principe niet nodig om bij te voeren met hooi (zeker handig voor konijnen die dat van nature uit niet echt veel eten), maar uiteraard vraagt de producent dat wel nog te doen, omdat konijnen nu eenmaal veel vezels eten van nature uit, en dat vind je vooral in hooi terug. De vezels zijn nodig om de darmactiviteit in stand te houden.

* VITAMINE B12: deze vitamine zit in de blindedarmkeutels die de konijnen opeten.  Maar omdat dit vaak niet voldoende is voor de gezondheid van het dier, werd dit ook aan de korrels toegevoegd.

* MINERALEN: de mineralen worden bewerkt zodat ze een eiwitmantel krijgen.  Op die manier kunnen de konijnen deze ook veel beter opnemen. De verhouding calcium/fosfor is ook beter dan in andere voeders, om blaasproblemen te helpen voorkomen.

* VETTEN: voldoende om genoeg energie te leveren, vooral met Omega 3 en 6 voor hart en bloedvaten. Vetten zijn nodig voor de aanmaak van cellen, maar uiteraard zitten er ook niet te veel in, om te vermijden dat het konijn te dik zou worden. 

Zo zien de korrels er dus uit, in diverse kleurtjes en vormen, maar elke korrel heeft dezelfde samenstelling. Dit om te vermijden dat de konijnen te kieskeurig zouden worden en selectief gaan eten.  Zoals je al kon lezen, zitten deze korrels boordevol goede dingen voor de gezondheid van je konijn.  Wel is het aan te raden dit niet als volledig voer voor je konijn te gaan gebruiken, maar te gaan mengen met het bestaande voer.  Op die manier krijgen ze voldoende extra stoffen binnen die goed zijn voor hun gezondheid.  Niet dat een teveel aan deze Care+ korrels slecht is voor hun gezondheid, maar bekijk het ook als geneesmiddelen bij de mens. En sowieso mogen konijnen elke dag niet te veel korrels krijgen, maar vooral groenvoer en hooi.

Wat is nog belangrijk om te weten in verband met deze korrels?

* CELL PROTECTION SYSTEM:  de vitamine E in de korrels vertraagt de veroudering van cellen en beschermt ze.

* DENTAL FUNCTION: door de extrusie (hard maken van de korrels door het uitdrogen en verwijderen van vocht) kan de hardheid van de korrels bepaald worden.  Door deze hardheid kan de reinigende en slijtende werking van de korrels beïnvloed worden.  Omdat de tanden van konijnen blijven doorgroeien, heeft met ervoor gezorgd dat deze korrels een stuk harder zijn dan de andere korrels op de markt, waardoor een konijn echt moet gaan knabbelen en malen.  Je zal dat dan ook goed kunnen horen als je konijn deze korrels gaat eten. Een goede slijtage is belangrijk om tandproblemen tegen te gaan.

Voor mijn eigen konijn Speedy ben ik nu overgeschakeld op deze korrels, omdat hij door zijn tandproblemen minder ging eten, maar deze korrels gaan er altijd als zoete broodjes in.  En bovendien is hij dan ook een tijdje zoet met het eten, omdat hij er lekker lang moet op knabbelen, en zo slijten zijn tandjes toch weer goed af! Wij zijn alvast overtuigd van de degelijkheid van het product, want we willen uiteraard alleen maar het beste voor de konijntjes!!! Als er nog vragen of dergelijke zouden zijn, aarzel dan niet om ons te contacteren!!!

Ook leuk is om deze Care+ korreltjes in een speelballetje te verstoppen, zodat het konijn moet "werken" om de lekkere korrels te bemachtigen!!!

Torticolllis bij konijnen (deel 4)

Tot slot even het verhaal van Sugar, die net als zijn broer en moeder torticollis heeft gehad.  Sugar is geboren op 17 januari 2006, als oepsnestje.  Floppie was nog te jong om te castreren (dachten we) en zat nochtans apart van Pluisje, maar hij was er één keer over geraakt, en een maand nadien vonden we dus de kleintjes...

In september 2008 begon één oortje te hangen, en dat leek op het eerste zicht wel grappig (want ik had altijd al een hangoor gewild).  Na wat opzoekwerk op het internet, kon het oorontsteking zijn, dus maar meteen naar de dierenarts.  Diagnose was toen blijkbaar beginnend schurft (?), die met druppeltjes wel weg zou gaan.

Als ik me goed voorheb, genas dit wel behoorlijk, maar zijn oortje bleef af en toe wat hangen...

Eind januari 2010, toen Brownie genezen was, stak het weer de kop op, weer een oorontsteking en het hoofdje kwam schuiner te staan... Dus hij werd ook in huis genomen en mocht bij mij zitten in de mand, en Speedy hield ook hier weer hem gezelschap.  Dit vind ik nog altijd een superlieve foto, dat Sugar zijn hoofdje laat rusten op z'n vriendje. Hij bleef dus in dit mandje wonen, en kreeg heel veel groenvoer (water kon ik niet bij hem zetten, omdat hij het anders ging omstoten), die hij altijd met veel smaak verorberde. Mijn Sugar was een vechtertje, en uiteraard deed ik er ook alles aan om het hem zo goed mogelijk te maken!

En die twee samen leverden ook wel nog andere leuke taferelen op!

Schattig hé, zo'n knuffel!

Het ging op en af met hem, hij kwam er weer wat door, en kon na een kleine maand weer naar buiten.  Hij stond nog niet 100% op zijn pootjes en viel af en toe nog om, maar al bij al had hij er zich weer goed doorgeslaan.

Samen met Speedy ravotten

Koekoek!  Hij genoot ervan om buiten te zijn en huppelde tevreden!

Begin maart 2010 bleek hij er een stuk erger aan toe, veel erger dan zijn broer even voordien. Dus ik weer naar de dierenarts om zijn 10-daagse kuur te vragen, en toen zei de dokter dat het misschien beter was om hem te laten inslapen.  Maar zolang een konijn hier nog goed eet en niet afziet van de pijn, doe ik dat niet.  Ik wil die beslissing niet in hun naam maken, maar als het niet anders kan, dan is het zo.

Bij momenten moest ik hem zelfs in een soort van "harnas" steken, zo'n plastic huisje voor dwergjes omkeren, met een handdoek bekleden, zodat hij recht kan zitten.  Stilaan verbeterde dat op die manier. Omdat het ook zielig was dat hij de ganse dag in de mand moest zitten, zette ik hem regelmatig voor een paar minuutjes buiten. Dag per dag, stap per stap, ging het beter met hem, en kreeg hij de kracht weer in zijn pootjes om rechtop te staan en een beetje te huppelen. Op het einde was het zelfs zo dat ik op hem moest gaan jagen, en kon hij terug bij de anderen in de buitenren.

En daarna had hij geen problemen meer gehad, en is op 17 december 2011 overleden.

Dus zo zie je maar dat je je konijn zeker niet moet afschrijven, zelfs al is het zwaar ziek.  Ik zou alles doen voor mijn konijnen, dus de dure bezoekjes aan de dierenarts horen er gewoon bij. Alle zieke konijnen hebben na hun torticollis door de E.Cuniculi bacterie nog een gelukkig leven hier gehad.  Helaas was Sugar de eerste van het oepsnestje dat ons verlaten heeft.  Vermoedelijk zat die bacterie nog steeds in zijn lichaam, en door een verminderde weerstand is het blijkbaar in de winter weer naar boven gekomen.  Maar toch, meer dan anderhalf jaar langer dan dat de dierenarts hem oorspronkelijk gaf!!!

Dus zo zie je maar: als je dergelijke tekenen ziet bij je konijn, is een snel bezoek aan de dierenarts aan te raden, want de medicatie kan heel wat helpen!!!

Trouwens, het derde konijn uit het oepsnestje is Wollie, en leeft nu nog altijd!  Ze heeft nog nooit symptomen gehad zoals haar broers, en is nu het oudste konijn in mijn groep met haar 7.5 jaar!!! Ik moet zeggen dat mijn konijnen veel minder kwaaltjes hebben sinds ik hen meer groenten en vooral kruiden geef, want vaak hebben die ook een geneeskrachtige of weerstandsverhogende werking.  Ook sommige voeders hebben dergelijke eigenschappen, zoals Care+ van Beaphar!

Torticollis bij konijnen (deel 3)

Het tweede konijn die te maken kreeg met torticollis was Brownie, zoon van Pluisje.  Ik vermoed dat de bacterie ook van moeder op kleintjes kan overgegeven worden.  Brownie werd hier geboren op 17 januari 2006.

Ergens begin januari 2010 vond ik dat Brownie nogal vreemd deed in zijn ren, omdat hij precies moeite had met het bewaren van zijn evenwicht. Toen ik bij hem kwam in de ren, zag het er precies uit zoals bij Pluisje en haar middenoorontsteking: een schuin hoofdje.  Na een bezoekje aan de dierenarts kreeg ik 10 spuitjes (antibiotica denk ik) mee + Panacur, en hij vroeg of ik dat zelf wou doen.  Ik zag het niet zitten om elke dag weg en weer te rijden voor enkel een spuitje, dus ik heb toen geleerd hoe ik dat moest doen.  Sindsdien doe ik alle inentingen bij de konijnen zelf.

Helemaal opgerold

Samen met "verpleegster" Speedy

Hij verbleef dus ook hoofdzakelijk binnen in de periode van de inentingen, maar ik plaatste hem elke dag ook even in de ren, zodat hij niet zou vervreemden van de andere konijnen.

Na een 10-tal dagen was hij er weer goed bovenop, en stond zijn hoofdje wel wat schuin, maar hij kon er goed mee overweg.

En nadien heeft hij er geen last meer van gehad.

Brownie is vorig jaar, op 5 augustus 2012 in mijn armen gestorven, net toen we terug waren van reis.

Torticollis bij konijnen (deel 2)

We gaven jullie gisteren al wat uitleg over torticollis bij konijnen.  Zelf heb ik dat bij 3 van mijn konijnen gehad.  Vandaag even het verhaal van Pluisje.

Pluisje was een konijntje die ik in het voorjaar van 2005 gevonden had op straat, niet ver van waar ik woon. Ik was met de fiets, en stopte meteen toen ze de straat overstak.  Ik kon haar gelukkig met de hulp van iemand snel vangen, stopte haar in mijn fietszak en snel naar huis.

In het begin moest ze nogal niezen, en we wisten toen niet zoveel van konijnen af, en vonden dat wel grappig. Tot op een dag dat haar hoofdje dus schuin kwam te staan, dus wij naar de dierenarts voor behandeling. Ik heb helaas niet zoveel foto's meer van toen, omwille van een crash van de harde schijf... Ik vermoed dat ze in de zomer van 2005 torticollis kreeg.  Als je de foto's zo bekijkt, ziet het er heel erg uit.  Dat is het ook, maar zolang het konijn er op zich weinig last van heeft en toch nog goed eet, is er geen reden voor euthanasie, wat vele mensen doen.

Op deze foto's van begin 2006 is haar schuine hoofdje duidelijk te zien 

(met haar 3 kleintjes Wollie, Brownie en Sugar)

Ze woonden toen ook in de garage, en hadden daar een grote ren gemaakt met platen.  Maar helaas viel ze toen de ganse tijd om.  Omdat haar hoofdje zo schuin stond, wilde ze altijd precies met haar ene oog naar de andere kant kijken, en ging aan het rollen.  Dan hebben we de ren helemaal veranderd met plexiglas, en dat ging stukken beter voor haar.

Pluisje, Wollie en Floppie.  Ook hier is het schuine hoofdje duidelijk te zien.

De ren op de achtergrond, en de konijntjes in de garage: Wollie, dubbelganger Hazel en Pluisje.  

Ik kon ze goed uit elkaar houden omwille van het hoofdje van Pluisje.

Doorheen de jaren is het uiteindelijk stuk voor stuk beter gegaan met haar. Omdat het te lastig werd om de konijnen telkens binnen en buiten te zetten, besloten we om een buitenren te maken waar ze permanent konden wonen. Pluisje is altijd een vrolijk konijn geweest die ondanks haar "handicap" volop van het leven geniette met haar gezinnetje.  En het was zelfs zo, dat na verloop van tijd haar hoofdje weer een stuk rechter kwam te staan.  Pluisje is uiteindelijk hier gestorven op 4 april 2011, dus ze heeft hier toch 6 heel gelukkige jaren gehad!!!