Al eens gedacht wat er is gebeurd met de paaskonijntjes van vorig jaar???

Ook wij worden jaar na jaar geconfronteerd met hogere cijfers, vooral in de periode na Pasen... Mensen kopen nog vaak ondoordacht konijnen voor hun kinderen, met alle gevolgen van dien... Men is al snel uitgekeken op het dier, maar het is uiteraard een levend wezen!!!
Dus denk goed na voor je een konijn koopt voor Pasen, het is een dier dat tot 10 - 12 jaar oud kan worden en zeker geen dier is voor beginners!

Hoe kan je helpen?

Als je niet kan adopteren, wordt gastgezin...
Als je geen gastgezin kan zijn, wordt vrijwilliger...
Als je geen vrijwilliger kan zijn, doneer...
Als je niet kan doneren, deel onze berichtjes op sociale media...

Op die manier kunnen we het verschil maken voor héél véél konijntjes!!!

VHS en VHS-2 bij konijnen

VHS

Hierboven werd het al genoemd, het Rabbit calicivirus (RCD), dit is een virus dat Viraal Haemorrhagisch Syndroom, VHS veroorzaakt. Er zijn helaas verschillende afkortingen die gebruikt worden voor dezelfde ziekte, dat maakt het erg verwarrend. Om het wat duidelijker te maken hieronder uitleg over de afkortingen.

VHS = Viraal Haemorrhagisch Syndroom (Nederlandse afkorting dus)
RHD = Rabbit Haemorrhagic Disease (Engelse benaming voor hetzelfde)
VHD = Viral Haemorrhagic disease (Andere Engelse benaming voor hetzelfde)

En heel af en toe kom je ook RCD (Rabbit calicivirus) tegen, dat is de afkorting van de naam van een virus dat VHS/RHD/VHD veroorzaakt. Op onze website houden wij zoveel mogelijk de nederlandse afkortingen aan. Wij spreken over VHS dus.

VHS is is ontwikkeld in Australië en geïntroduceerd onder de konijnen als poging de konijnenplaag tegen te gaan. Het virus is voor het eerst verspreid in 1996.

Het virus was niet zo succesvol als myxomatose, omdat het maar dodelijk is voor 65% van de geïnfecteerde konijnen, terwijl myxomatose dodelijk is voor 99% van de geïnfecteerde konijnen.

De incubatieperiode van deze ziekte is 24 tot 48 uur, en dood treed in 6 tot 24 uur na het beginnen van de koorts. Het RHD virus is zeer besmettelijk wordt verspreid op verschillende manieren. Contact tussen konijnen onderling, via urine, uitwerpselen, water, voedsel en hokken. Maar ook de mens kan voor verspreiding zorgen via schoeisel, kleding en handen. Daarnaast kunnen ook stekende insecten een rol spelen in de verspreiding. 

De symptomen zijn koorts, bloed uit de neus, bloed uit de geslachtsopeningen en benauwdheid. Soms zie je echter alleen dat het konijn stilletjes, lusteloos en suf in een hoekje zit, tot het sterft.  Het konijn kan tegen deze ziekte worden ingeënt.

VHS-2

In 2015 dook een variant op het VHS virus op, VHS-2. De symptomen zijn hetzelfde als bij VHS, alleen duurt het iets langer voor een konijn sterft aan VHS-2. De oorspronkelijke inenting werkt helaas niet tegen deze variant. Wil je jouw konijnen ook tegen VHS-2 beschermen, is daarvoor een aparte inenting nodig. Meer informatie over VHS-2 vind je in dit artikel.

Even voor het geval je door alle afkortingen voor dezelfde ziekte het niet meer snapt: Het betreft het Rabbit calicivirus (RCD), dit is een virus dat het Rabbit Haemorrhagic Disease (RHD) veroorzaakt. In het Nederlands is dat afgekort naar VHS, Viraal Haemorrhagisch Syndroom.  In dit artikel gaat het dan om de gemuteerde variant, en zet men het cijfer 2 er achter.

Symptomen

Net als bij de normale VHS variant krijgen konijnen het benauwd en hebben zij soms bloedingen uit neus en geslachtsorganen. Soms zijn konijnen alleen wat lusteloos en suf. Maar vaak sterven de konijnen zonder dat er ook maar iets te zien is. Bij de normale VHS variant sterven konijnen binnen 1 tot 2 dagen. Bij de VHS-2 variant duurt het iets langer, 3 tot 5 dagen. Helaas heeft het virus hierdoor ook meer kans zich te verspreiden. Als een konijn eenmaal ziek is, is er niets wat je kan doen om hem beter te maken. Het enige dat je kan doen is voorkomen dat jouw konijnen deze ziekte krijgen.

Verspreiding

Het VHS-2 virus is net als de gewone VHS variant zeer besmettelijk wordt verspreid op verschillende manieren. Contact tussen konijnen onderling, via urine, uitwerpselen, water, voedsel en hokken. Maar ook de mens kan voor verspreiding zorgen via schoeisel, kleding en handen. Daarnaast kunnen ook stekende insecten een rol spelen in de verspreiding.

Alleen hazen en konijnen worden ziek van het virus, andere (huis)dieren en mensen hebben er geen last van, maar kunnen het dus wel verspreiden naar andere konijnen.

 bron: https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/myxomatose-vhs/

Easter gifts???

bron: www.rabbit.org

www.spookyandscully.com

Konijnen zijn géén speelgoed!

Konijnen zijn géén speelgoed en zijn niet geschikt voor kleine kinderhanden!!!! Koop dus geen levende dieren als cadeau met Pasen, koop liever een pluchen of chocolade exemplaar!!!

Myxomatose bij konijnen

Myxomatose

Myxomatose wordt verspreid door een virus. Een konijn kan besmet worden door vliegen, vlooien, mijten en andere konijnen die het virus met zich meedragen. De symptomen van myxomatose zijn: Natte ogen, een vieze neus, knobbels, het konijn eet niet en heeft koorts. Een konijn dat nooit geënt is overleeft deze ziekte bijna nooit. Het beste dat je voor je nijn kunt doen is hem goed warm houden en een dierenarts bezoeken. Deze zal dan passende medicijnen meegeven. Vroeger waren de entstoffen maar 4 maanden werkzaam, tegenwoordig is er een beter vaccin. Dit vaccin is een jaar werkzaam en komt ook in een verpakking voor een enkel konijn. De vroegere entstof zat in verpakkingen voor 10 konijnen. Daardoor waren er ent-dagen. Het nadeel van die dagen was dat als er één konijn al besmet was met een ziekte en op die entdag kwam, jouw konijnen ook risico liepen. Dat is nu dus gelukkig verleden tijd.

Na de ontdekking van myxomatose bij geïmporteerde konijnen in Uruguay, verspreidde een wat milde vorm zich onder de populatie wilde konijnen in Zuid Amerika. In Australië werd het virus voor het eerst in het veld getest om de konijnenpopulatie onder controle te kunnen houden in 1938. Een volledige verspreiding van het virus werd in 1950 gehouden. Het virus was zeer effectief, de konijnenpopulatie verminderde van 600 miljoen konijnen naar 100 miljoen konijnen binnen 2 jaar. De konijnen die overbleven waren degene die het minst last hadden van het virus. Genetische afweer tegen myxomatose werd snel na de eerste verspreidingen van het virus bekeken, en de meeste konijnen bezaten een gedeeltelijke immuniteit in de eerste twee decennia. Afweer werd iets beter vanaf 1970, en de ziekte dood nu 50% van de geïnfecteerde konijnen. Bij een poging om dit percentage omhoog te krijgen werd er een tweede virus geïntroduceerd, rabbit calicivirus, dat in 1996 voor het eerst onder de konijnen werd verspreid.

Myxomatose werd per ongeluk geïntroduceerd in Frankrijk door bacterioloog Dr. Paul Armand Delille, die het virus gebruikte om van de konijnen op zijn privé terrein af te komen in juni 1952 (hij entte wel 2 konijnen op zijn land in tegen de ziekte). Binnen 4 maanden had het virus zich al 50 km verspreid; Armand dacht dat dit kwam door jagers die de geinfecteerde konijnen meenamen van zijn land. In 1954 waren echter 90% van de wilde konijnen in Frankrijk dood. De ziekte verspreidde zich verder door Europa. Het bereikte Groot-Brittannië in 1953, blijkbaar zonder menselijke acties. Sommige mensen in Groot-Brittannië verspreidden de ziekte zelf, door zieke konijnen in de holen van levende konijnen te stoppen. De overheid wilde geen stappen ondernemen om de verspreiding van de ziekte tegen te gaan. In 1955 was 95% van de wilde konijnen in Groot-Brittannië overleden. Konijnen in de laatste stadia van de ziekte, vaak “mixy” of “myxie” konijnen genoemd, zijn nog steeds een veel voorkomend verschijnsel in Groot-Brittannië.

Er is een vaccinatie beschikbaar voor konijnen die als huisdier gehouden worden, maar in Australie is het illegal om je konijn in te enten, uit angst dat de immuniteit die door de vaccinatie aangesterkt wordt in de populatie wilde konijnen terecht komt. Dit omdat de vaccinatie ook een levend virus gebruikt, het Shope fibroma virus. Duizenden konijneneigenaren in Australië lijden elk jaar verliezen onder hun konijnen. Er is geen geneesmiddel voor Myxomatose of VHS, en veel dieren die deze ziekte eenmaal hebben sterven of uit zichzelf, of worden ingeslapen. In Europa is het mogelijk je konijn te beschermen met een inenting, met een genetisch aangepast virus. Dit virus was ontwikkeld in Spanje, en is beschikbaar voor alle konijneneigenaren. Als dit virus zijn weg weet te vinden naar Australië zal dit voor een grote vermeerdering van de konijnenpopulatie zorgen.

In 2012 is er een nieuwe entstof op de markt gekomen in Nederland, hierbij hoeft je konijn nog maar één keer per jaar ingeënt te worden. Voorheen moest de enting twee keer per jaar gegeven worden. Deze entstof (nobivac) werkt tegen zowel VHS als Myxomatose.

De ontwikkeling van afweer voor de ziekte lijkt verschillende kanten te hebben gekozen. In Australie heeft het virus in het begin zeer snel veel konijnen gedood, binnen 4 dagen na de infectie. Dit geeft weinig tijd voor het virus om te verspreiden. Als resultaat daarvan, is een minder sterke variant van het virus zich gaan verspreiden, wat zich sneller verspreid omdat dit een minder dodelijk virus is. In europa hebben de konijnen die genetische afweer hebben tegen het virus zich verspreid. Er word gezegd dat dit komt omdat de belangrijkste verspreider van het virus in Australie de mug is, terwijl in dit in Europa de vlo is.

bron: https://www.bunnybunch.nl/informatie/cat/konijnen-medischeinformatie/post/myxomatose-vhs/

Het koppelen van konijnen

Een aantal goede tips over het goed en slecht koppelen.

Uiteraard kunnen wij als opvang hier bij helpen, aarzel niet om ons te contacteren als je een tweede konijn zoekt.  Wij hebben veel ervaring met koppelen en weten precies waar we tijdens een koppeling op moeten letten!