R.I.P. kleine cavia Noca

Via via kreeg ik via Facebook een bericht van een kleine cavia van ongeveer 2 dagen oud. De moeder was te vroeg bevallen. Was rond de tijd met het zware onweer... En daarmee accepteerde ze het jong niet. De mensen hadden het al koemelk gegeven. Maar koemelk mag je NOOIT geven aan cavia's of konijnen. Dit is namelijk giftig voor hen. Heb toch maar beslist om erachter te gaan in de hoop het nog te kunnen redden. Daar aangekomen  was het caviatje redelijk actief en had wat opvoedmelk meegebracht in een spuitje om te geven. Dit even onder het warm water gehouden en dan gegeven. Het beestje heeft bijna meer dan 5ml gedronken en vond het heel lekker. Bij verdere controle leek alles goed te zijn en was een zeugje zij kreeg de naam Noca. Thuis gekomen de snugglesafe opgewarmt en Noca er op geplaatst. Dan nog een beetje melk gegeven en dit ging goed. Maar jammer genoeg na 3 uurkes is ze overleden. Had het wel gedacht maar je hoopt toch dat het je misschien lukt om het erdoor te halen. Maar we kunnen te minste zeggen dat we het geprobeerd hebben. Ze heeft in de tuin een mooie plaats gekregen dicht bij Jofke.

De eerste gedumpte cavia: Kaboel

De gedumpte cavia Kaboel:

De 6 september kregen we een email binnen dat er een cavia gevonden was in een bos in Dentergem.

Deze persoon die de cavia gered heeft, had via ons al vroeger een konijn geadopteerd. Maar omdat ze niets van cavia's wisten, nam ze contact op met ons.  Ze had de cavia al een paar keer gewassen want hij stonk uren in de wind. Ook had ze de wondjes aan zijn nek wat verzorgd. Haar man was diezelfde dag nog om cavia eten gereden. Dit waren de eerste foto's die we te zien kregen van deze lieve beer.

Dus op eerste zicht kon je al zien dat het diertje niet echt gezond was. Ik ben er dan achter geweest om de verdere zorgen over te nemen. Daar aangekomen zat het diertje in een ruime bench.  Met veel hooi, potje water, potje eten en een doos voor in te schuilen. Bij het pakken van de cavia merkte ik direct dat dit een zeer tamme cavia was. Dus komt zeker van ergens waar hij veel vastgenomen geweest is. Het gewicht was ook niet goed. Bij verdere controle bleek het een beer te zijn en vooral al een ouder dier. Ik schat de leeftijd zeker boven de 5 jaar ! Ik heb hem een krachtige naam gegeven. Namelijk Kaboel.

Vrijdag 11 september moest ik naar de dierenarts met Ura voor haar controle. Omdat ik toch moest gaan, heb ik beslist om hem mee te nemen. Toen de dierenarts hem eens wou bekijken, kroop hij direct weer richting mij. Hij was maar een paar dagen bij mij en vertrouwt mij nu al. De dierenarts kon haar ogen niet geloven. Zo erg is de cavia er aan toe. Kaboel is dan op de weegschaal gezet en woog juist ietsje meer dan 700 gram. Veel te weinig voor deze schat. De wonden aan zijn nek zijn waarschijnlijk door een vitamine C tekort. Daarmee krijgt hij nu vitamine C siroop en nog eens antibiotica. Hij is ook van eerste keer behandeld geweest voor schurft. De 18 september moet hij terug op controle om te kijken hoe de vitamine C siroop en antibiotica heeft geholpen. Hij heeft ook een enorme bult op zijn rechter bil. Maar omdat zijn huid in heel slechte staat is, vond de dierenarts het geen goed idee om daar die dag in te prikken. En dat hij eerst een beetje moet aansterken voor we dit gaan doen. Ofwel is het een abces, ofwel kan het ook een oude breuk zijn die nooit verzorgd is geweest.

Hij zit nu voor de moment in quarantaine omdat we de andere opvangcavia's niet willen besmetten. Dus nu is het afwachten hoe hij reageert op alles van medicatie en de goede voeding. Hij laat het allesinds niet aan zijn hartje komen om te komen piepen wat ik meeheb voor hem. Ik kan hem zelf al heel gemakkelijk strelen en vastnemen. Het is een hele lieve jongen.

Hier zijn een beetje betere foto's van Kaboel:

                                                           Is het geen mooie jongen!!!

                                                            De bult op zijn rechter bil...

                                                              De wonden in zijn nek...

 De magere buik van Kaboel ter hoogte van zijn kin heeft hij ook nog een paar wondje maar kun je op de foto niet goed zien.

Kaboel zal waarschijnlijk in de opvang blijven. Omdat hij al wat ouder is willen we hem besparen om weer te verhuizen. Hij zal wanneer hij beter is een jong beertje krijgen als vriendje. Want een cavia is juist hetzelfde als een konijn. Dit zijn groepsdieren en hebben een SOORTgenootje nodig!!!

Dus niet een cavia en konijn te samen, want die verstaan elkaar niet en hebben niets aan elkaar. Wat ze ook maar zeggen in de winkels!

Uiteraard hebben we nog een aantal andere cavia's in de opvang zitten, die wel ter adoptie zijn!  Je kan hiervoor even kijken op http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/p/cavias.html

Aarzel niet om ons te contacteren bij interesse!!!

Goede werking van een opvang

We zagen onlangs deze checklist voorbij komen van waar een goede opvang in de ogen van de Stichting Konijnenbelangen moet aan voldoen.
En we zijn blij dat wij aan allemaal voldoen!
* Rammen worden inderdaad altijd standaard gecastreerd, binnen de week na binnenkomst wordt hun castratie al ingepland, omdat ze zo ook sneller weer geadopteerd kunnen worden.
* Er wordt uiteraard niet gefokt, de jonge konijnen die aangeboden worden zijn allemaal van voedsters (vaak vondelingen) die zwanger in de opvang gekomen zijn.
* Alle konijnen worden inderdaad hier ook standaard ingeënt met Novibac, zodat ze een jaar beschermd zijn tegen myxomatose en VHS/RHD
* Wij helpen inderdaad met het koppelen van opvangkonijntjes aan konijnen aan de eigen konijnen, zodat we de juiste match kunnen vinden.  Als we geen vertrouwen hebben dat het goed verloopt, geven we het opvangkonijn gewoon niet mee.

Wat we ook belangrijk vinden als opvang is het volgende:
* voldoende ruimte om rond te huppelen in de hokken met rennen
* goed voer en gevarieerd menu met veel hooi, groenten, onkruid en takken
* voldoende aandacht voor elk individueel konijn

Vangactie (deel 4)

En op zaterdag 5 september, toen ik terug kwam van het konijnencongres, wachtte ons weer een verrassing... Ik had al gezien dat Ontaria de dag voordien het gegeven stro in de slaapruimte had gesleept, en er lag een serieuze hoop haar op zaterdagavond... En ja hoor, 4 roze wormpjes lagen in het witte haar verstopt...

Een mooie hoop haar in de slaapbak

Even een glimp van de kleintjes

Nu nog wachten op Mixa, het vrouwtje dat het eerst gevangen is...
Ze is op 1 september begonnen met het stro in de nestbak te sleuren en goed te leggen...

Om dan op 7 september te ontdekken dat er een hoop haar in ligt... En jawel, op dinsdag even in de nestbak gevoeld en er lagen kleintjes in.  Een grondige nestcheck op woensdag leverden 4 kleintjes op... De foto's hiervan volgen morgen...

Maar ja, de kans dat er in het bos allemaal vrouwtjes of allemaal mannetjes rondlopen is behoorlijk klein, dus horen zwangerschappen nu ook eenmaal bij gedumpte vrouwtjes.  We hadden dus gehoopt dat we minder werk zouden hebben na de zomervakantie, maar met deze babyboom is dat dus helaas niet het geval...

We gaan dus in de toekomst maatregelen moeten nemen om gedumpte voedsters waarschijnlijk standaard te laten steriliseren, zodat we dergelijke verhalen niet meer moeten meemaken...

Vangactie (deel 3)

Eenmaal thuisgekomen met onze 2 gevangen bruin/witte konijntjes, besloten we om ze vlug even te checken en te huisvesten.

Het eerste konijntje, dat ik gewoon met mijn handen heb kunnen vangen, bleek een voedster te zijn en ze was verschrikkelijk zwaar.

Narnia bij binnenkomst

We voelden even, en de kleintjes waren duidelijk te voelen... Het zou dus voor héél binnenkort zijn. Haar oren zaten vol vlooien, dus vlug even Stronghold in de nek om die kwijt te geraken...

Véél vlooien...

We installeerden ze in haar hok, staken die vol stro en 's anderendaags 's morgens wachtte ons al een verrassing... Een snelle nestcheck wees op 5 kleintjes, maar een grondige check de dag nadien leverde 7 kleintjes op.

Narnia, bijna onherkenbaar de dag nadien...Zo mager...

Narnia had in het stro een mooi nestje gemaakt, weliswaar met niet al te veel haar...

De kleintjes, een paar uur oud

Ondertussen hebben de kleintjes wel al haar, zijn de oogjes open, en zijn er dus 6 bruine/wildkleurige konijntjes en 1 spikkeltje, net als de mama.  Narnia is ontzettend lief, ik mag haar strelen en ook aan de baby's komen zonder problemen. Ze was de dag na de bevalling wel megamager, wat een verschil.  Ik ben zo blij dat ze alvast bij mij bevallen is, en niet ergens in het vochtige bos, ergens in een putje waar hun overlevingskansen zo goed als nihil zouden zijn. We waren dus net op tijd op vangactie gegaan...

Lieve mama Narnia, nu een heel stuk magerder...

Nestje van 7 is 1 week oud

De kleintjes van Narnia, bijna 2 weken oud

(wordt vervolgd)

Vangactie (deel 2)

Op maandag verzamelde ik in totaal 5 mensen om tot de vangactie over te gaan. Beladen met vangnetten, vangkooien en paneeltjesren liepen we naar het bos.

Een auto vol "hulpmateriaal" om te vangen...

Helaas bleek het er op dat moment heel druk te zijn, want de lokale OKRA-afdeling hield er een petanque toernooi...

We besloten eerst om onze zinnen te zetten op het kleine albino konijn dat vrij schuw was.  Nu, we zijn er ruim 2 uur mee bezig geweest, achter gelopen op het gras, door de hulststruiken, een fuik gemaakt met paneeltjes en boxen en vangkooien, maar dat wit konijn wilde precies niet gevangen worden... Moest hij/zij nu een keer weten wat we zouden kunnen betekenen voor hem/haar...

Het weer werkte helaas niet mee...

Omdat de situatie toch hopeloos werd, besloten we naar de andere kant van het bosje te gaan, in de hoop om daar de andere konijnen te spotten.  Al gauw zagen we wit en bruine konijntjes rondhuppelen, 3 stuks en ook nog een zwarte otter en een paar wilde exemplaren... Dus er liepen nog meer konijnen rond dan dat we eerst gedacht hebben...

Het otterkleurige (vermoedelijke) mannetje op zijn favoriete plaatsje

We proberen hem uit de struiken te lokken met voer

Hij komt toch al wat dichterbij... Maar hebben hem helaas niet kunnen vangen

De bovenstaande truc met het eten was wel gelukt bij de hoogzwangere Narnia.  

Uiteindelijk bleek de otter en een wit/bruintje aan de rand van het bos te zitten, dichtbij een grasveld. Ik ging op het gras zitten en schudde met een potje eten.  Ik had ook al wat eten gegooid, en het wit/bruintje begon er gretig van te eten. Ze kwam steeds dichter en begon uit het potje te eten, zo uitgehongerd was ze.  Ik besloot het potje neer te zetten, en haar met mijn twee handen te grijpen.  Ze schreeuwde het uit, ik hield haar goed vast en we konden haar uiteindelijk in een transportbox plaatsen.  Meteen gooiden we er ook allerlei lekkers bij, en het arme diertje begon echt te schransen...

Ik probeerde hetzelfde met de otter, maar hij was blijkbaar gealarmeerd door het geschreeuw en die kreeg ik niet vast.  Hoewel het wel nodig is, aangezien hij behoorlijk wat wonden had aan zijn oren...

Terug het bos in dan om de anderen te spotten.  Otter zat samen met een ander wit/bruintje, en we probeerden nu de vangkooien even uit.  We gooiden wat korrels, en dan richting vangkooi, een beetje aan de ingang en vervolgens in de vangkooi zelf.  Otter en het tweede wit/bruintje kwamen al snel dichterbij. We dachten dat otter het eerst gevangen zou zijn, omdat hij toch al zijn hoofdje in de vangkooi stak, maar uiteindelijk bleek het dus wit/bruintje te zijn dat de grootste honger had, en zich liet verleiden om in de kooi te lopen en het viel dicht.  Het diertje was meteen in paniek, dus werd ze ook meteen weer in een transportbox gestoken.

We hadden twee vangkooien gezet beetje verder in het bos, en otter en Ontaria liepen samen op de lekkernijen af, maar alleen Ontaria liet zich vangen...

De derde wit/bruine kregen we helaas niet te pakken, en otter liet zich ook niet meer zien.  We moeten dus dringend nog een poging ondernemen om de andere te kunnen vangen, want met het regenweer van de afgelopen dagen vrees ik wel voor hun leven in de komende tijd.

Het vangteam was al bij al toch vrij succesvol, jammer dat we ze niet allemaal mee konden nemen... Ze liepen telkens weg...

(wordt vervolgd)

Vangactie (deel 1)

Eind augustus kreeg Wendy via een vriendin te horen dat ze een paar tamme konijnen had zien lopen in een bosje, en op zaterdag zijn ze er samen naar toe gegaan om de situatie in te schatten.

Blijkbaar ook een dumpplaats voor kippen en vooral hanen

Voor dit konijn kwam helaas alle hulp te laat

Een paar van de gespotte konijntjes...

Dit konijn kwam zelfs uit de handen eten, maar kregen we niet te pakken

Mixa, eerste gevangen konijntje van deze dumpplaats

Heel bange albino

De conclusie was dus  dat er helaas al één konijn dood was, en er nog een 4-tal andere rondliepen.  Er werd één poging ondernomen om met een net een konijntje te vangen en dat bleek te lukken ook.  

Mixa is een klein formaat witte voedster en het is dus afwachten of ze al dan niet zwanger zou zijn (ze heeft alleszins de voorbije dagen het stro in de nestbak gesleept en sinds gisteren ligt er ook véél haar...)

Een ander konijntje kwam gewoon uit de hand eten, maar het lukte niet om het te vangen...

Wendy besloot dan maar om het team op te trommelen om een vangpoging te ondernemen voor de andere gedumpte konijnen daar...

(wordt vervolgd)