Ondertussen zijn we alweer een paar dagen verder, en ik moet zeggen dat Jefke het ondertussen héél goed doet. Donderdagavond, ongeveer anderhalve dag na zijn operatie, begon hij plots wat korreltjes te eten. Dus dan heb ik maar een mooie voorraad voorzien, en klein gesneden groentjes, en dat ging er vlotjes in. Ben blij dat het ergste ondertussen voorbij is, en dat hij al een grote stap gezet heeft richting genezing.
En wat meer is: hij heeft een gezonde interesse in vrouwelijk schoon, en de liefde was wederzijds! Gisterenavond was ik bezig met het herinrichten van de rennen in de keuken (waarover later deze week meer), en mochten Ukkie en Wollie vrij rondlopen. Wollie ging de garage verkennen, en Ukkie bleef dicht bij mij in de living. Tot ze plots het hok ontdekte waar Jefke inzat, lekker dicht bij de chauffage... Kijk maar even mee naar hun liefdesverhaal...
Hallo, wie ben jij?
OOO, denkt Jefke, een lief meisje!
Mammie, waarom dit dat konijntje in dat hokje???
En is dat zijn matje?
Even checken hoor!
Ik word daar wel een beetje moe van...
Ik ben er nog hoor, Jefke!
Allebei even wassen om mooi te zijn!
