Het dumpseizoen is vroeg begonnen...

Dinsdagavond 17 mei, bijna half tien, ik ben nog wat bezig met surfen en administratie van de konijnenblog... Ik kreeg via de chat dit bericht door...

Zes gedumpte konijnen op een parking aan een natuurgebied.. Mijn haren kwamen al recht en mijn hersenen begonnen in overdrive te gaan om te kijken hoe we die diertjes zouden kunnen helpen... Hmm, op woensdagmiddag komt onze vrijwilligster Melissa om de hokken te poetsen, dus ik kon haar niet meer afzeggen. Alleen laten was ook geen optie, dus besloot ik maar om even mijn ma op te trommelen met de vraag of zij in de namiddag kon de hokken kuisen, zodat ik op konijnenjacht kon gaan... Gelukkig dat ik daarvoor ook goed op mijn ma kan rekenen, en dan was het kwestie van een team te verzamelen, want alleen zou een beetje moeilijk gaan...

Edith, de meldster was de ganse middag vrij, en via een oproepje op onze Facebookpagina (De Konijnenvrienden) wilden ook Charlotte en Annelies komen helpen, ze wonen blijkbaar in de buurt. Ik kon pas rond 13u15 thuis uit Oostkamp vertrekken, toen mijn ma er was en ik alle instructies gegeven had over de hokken, en dan als een vliegende wielewaal richting Diksmuide.

Toen ik er aan kwam, hadden ze al 2 konijnen kunnen lokaliseren onder een auto, en Charlotte had thuis een stuk draad gehaald om rond de auto te spannen.  

Auto afgezet met draad, en eten in de transportboxen

Ze verstoppen zich nogal graag aan de voorwielen

We probeerden dan maar met stokken de konijntjes naar een geschikte plaats te drijven om ze te kunnen pakken.  Al bij al liep het redelijk vlot, en zaten de eerste konijnen al snel in de transportboxen.

De eerste twee al gevangen

Dan was het even zoeken naar de andere konijnen... Omstaanders hadden voordien ook al willen helpen, maar ja, een hond loslaten op de parking was niet echt behulpzaam, met als gevolg dat de konijnen natuurlijk alle richtingen opschoten... We keken vooral onder de auto's of ze daar ook zaten, en uiteindelijk vonden we nummer 3 onder een andere auto.  Gelukkig konden we hetzelfde principe toepassen: eerst draad en hekkentjes rond de auto.  Uiteindelijk bleken het ook weer 2 konijntjes te zijn, en begonnen we weer met stokken ze naar de voor-of achterkant te krijgen, om makkelijker te kunnen pakken.  Het kleinste stoof weg, helaas was de draad toen niet goed strak, waardoor het kon ontsnappen en onder een andere auto liep.  Het andere konijn hadden we al vrij snel weer te pakken, van onder de auto.

Met z'n tweeën onder de auto

Bij het kleine, snelle konijntje pasten we weer hetzelfde scenario toe, maar het had ons ondertussen al door, dus liep het onder een andere auto.  We konden gelukkig één van onze auto's verplaatsen, zodat we snel en efficiënt weer de auto konden afzetten, zonder dat het konijn wegliep.  Nadeel was dat de auto behoorlijk laag tegen de grond stond, ik kreeg langs de voorkant mijn arm er nauwelijks onder, dus dat was niet echt een optie. Met de stokken probeerden we het meer naar de voorkant te drijven, en eenmaal aan de band kon ik het snel grijpen, maar ik verloor mijn evenwicht, rolde op mijn rug maar loste het konijn niet!  Het moet waarschijnlijk een hilarisch zicht geweest zijn, maar het voornaamste was uiteraard dat we het konijn te pakken hadden.

En toen waren ze al met 4...

De andere 2, ook wat anders van ras, waren op de parking niet te vinden, maar na het hond-incident waren ze een tuin ingevlucht.  De dame in kwestie was niet thuis, maar we kregen toestemming van de boswachter die daar aan het werk was, om op het domein te gaan en de konijnen te lokaliseren.

Hmm, in het lange gras was dat geen sinecure... Uiteindelijk konden we het zwart-witje spotten in wat korter gras, dicht bij een haag.  

Konijn gespot!

We besloten dan maar om materiaal te gaan halen, en een vangplan op te stellen.  We hadden ook het vangnet gekregen van de boswachter, en Annelies liep in het lange gras richting het zwart-witje, toen ze plots bijna op het laatste konijntje stapte.  Net erop, maar het kon ontsnappen, op de verharde weg, en tjakka, Annelies plaatste vakkundig het net erop, en kon ik al snel het konijntje vastnemen en in een transportbox duwen.

En dan met de draad en de hekkentjes, besloten we het zwart-witje in te sluiten, dat ging ook vrij vlot en in een mum van tijd had ik die vast.  Het was het enige konijn dat sterk spartelde, maar uiteindelijk, toen ik haar tegen me aan had, was ze een stuk rustiger.

Zo hadden we dan, in slecht een ruim uur tijd, maar liefst alle 6 de konijntjes van de parking kunnen plukken...

Gelukkig heb ik een grote auto en voldoende transportbakken...

Gelukkig had ik mijn "personeel" Roos en Melissa de opdracht gegeven om het grote hok helemaal uit te kuisen en klaar te maken voor de nieuwe bewoners.  Ze werden één voor één gecheckt en het geslacht bepaald, en het uiteindelijke resultaat is 1 ram en 5 voedsters.  Hmm, en 4x ongeveer hetzelfde ras (rusjes) en 2x type kleine vlinders... Naar mijn gevoel gaat het hier om een fokker die van zijn volwassen dieren afwilde, anders denk ik dat je ook zoveel konijnen niet samen hebt, en van hetzelfde type... We gaan het wellicht nooit weten helaas, maar het belangrijkste is dat deze dieren nu veilig en wel bij ons in de opvang zitten.  En uiteraard, met 1 niet-gecastreerde ram en 5 voedsters hoef ik ook geen tekening te maken over wat er ons te wachten staat... Twee dames zijn vermoedelijk al in de laatste dagen van hun zwangerschap en gaan we in alle rust laten bevallen, de andere 3 staan voor komende donderdag op de planning voor sterilisatie, want we kunnen het eenvoudig ook qua capaciteit niet aan dat ze allemaal zouden bevallen...

Vier van de 5 dames in de grote ren...

We hopen van harte dat de dames Dumpy, Friedel, Gerty, Hailey, Ina en ram Eloko ook snel een thuis gaan vinden, en de zwangere dames zullen dus nog even geduld moeten oefenen...

Alle konijntjes zijn te vinden op onze adoptiepagina: http://vrolijkekonijnenhol.blogspot.be/p/konijnen-ter-adoptie.html

GOED TERECHT: Valacar

Gelukkig lopen de adopties deze maand supergoed, en ook Valacar mocht verhuizen naar zijn nieuwe huisje!  Samen met nog een paar andere konijntjes liep hij al geruime tijd rond op het domein van een school, zonder dat er al te veel werd naar gekeken.  Gelukkig trok interimleerkracht en konijnenliefhebber Stefanie aan de bel, en besloot om zoveel mogelijk van deze konijnen te vangen. Maar we zijn niet echt voorzien op te grote aanvoer in één keer, en in samenwerking met De Knabbelaar zijn ondertussen toch al een aantal konijnen gevangen.  Twee rammetjes zijn al naar de andere opvang gegaan, en wij hebben al 2 heren en 3 dames binnen gekregen. Dus bijna wekelijks zet Stefanie daar de vangkooi, en probeert 1 à 2 konijntjes te vangen, zodat het aantal daar stilaan mindert.

Valacar was wel een heel angstig konijntje, er zit niet veel beweging in, maar we zijn zeker dat hij stilaan zal openbloeien! Knuffelen vindt hij alvast zalig zo te zien!

GOED TERECHT: Beestje

Gisteren vertelden we al dat één van onze tandpatiëntjes Landor een thuis gevonden heeft, en vandaag kunnen we hetzelfde vertellen voor Beestje.  Hij stond op de wachtlijst en zou eerst vanaf daar geadopteerd worden, tot bleek dat hij lichte tandproblemen heeft... Daardoor was de adoptie toen afgesprongen, maar hij heeft nu alvast een andere thuis gevonden.  Zijn baasjes, echte dierenliefhebbers, zochten nog een rustige ram voor hun oude dame van 9 jaar, die een paar dagen voordien weduwe was geworden.  Het klikte vrijwel meteen, en we zijn toch blij dat konijntjes hun dagen met een soortgenootje mogen slijten!

Gezellig met z'n tweeën in het gras!

GOED TERECHT: Landor

Landor, het konijntje zonder snijtanden, is vorige week ook verhuisd, en we kregen alvast deze schattige foto's binnen van het kersverse koppeltje!  Na alle tegenslag in zijn jonge leventje, heeft hij alvast het geluk gevonden!!!

Trouwens, we zien meer en meer dat konijnen tandproblemen gaan krijgen, en de beste optie is om dan de snijtanden te verwijderen.  Zijn menu moet enkel aangepast worden naar wat fijner gesneden groentjes, zodat hij die makkelijker kan knabbelen.

Zeg nu zelf, wat is er mooier dan konijnenliefde???

Allergie?

Een andere veel gehoorde reden om konijnen af te staan, is allergie... Ik heb maar in een paar zeldzame gevallen gezien dat mensen écht zwaar allergisch waren aan konijnen, met uitslag tot gevolg, maar ik denk dat heel wat mensen dit excuus ook veinzen...

Ik las onlangs onderstaande tekst bij Stichting Konijnenbelangen, en besloot deze tekst hier ook even neer te zetten...

Allergie voor konijnen

De mevrouw aan de telefoon is in tranen. Haar arts heeft gezegd dat ze allergisch is voor dieren en dat ze haar allerliefste konijn weg moet doen. “Ik ben zo wanhopig, ik kan niet zonder hem…” huilt ze. Gelukkig kan ik haar vertellen dat het bij een allergie beslist niet altijd nodig is om het dier weg te doen. Maar er moet op verschillende dingen gelet worden en er moeten goede maatregelen getroffen worden.

Een allergie is een overdreven afweerreactie van het lichaam op onschadelijke stoffen, zoals onder meer stuifmeel, huisstofmijt, schimmels, maar ook speeksel van dieren. De stoffen waar iemand allergisch op reageert heten allergenen, en deze bevatten proteïnen. Een dier likt zijn vacht, op deze manier komt er speeksel met proteïne aan de haren. Wanneer je het dier aait komt deze proteïne aan je vingers. Vervolgens raak je je ogen, neus of mond aan waardoor er proteïne op die plekken achterblijft. Allergie voor dieren wordt dus voornamelijk veroorzaakt door speeksel proteïne aan de haren; de haren zelf veroorzaken geen allergie.

Maar ook zonder het dier te aaien kun je last hebben van de proteïne, omdat de lichte haren in de lucht zweven. Het lichaam kan hier een heftige reactie op geven met symptomen zoals eczeem, astma, huiduitslag, niezen, tranende ogen, enzovoort.

Een allergische reactie op een konijn hoeft overigens beslist niet altijd te betekenen dat je allergisch bent voor het dier zelf. Je kunt ook een allergie hebben voor hooi, huisstof of pollen (hooikoorts), waarmee je altijd in aanraking komt als je een konijn verzorgt. Het is dus zinvol om eerst uit te vinden waardoor de allergie precies is ontstaan: het konijn zelf, het stof, of het hooi.

Als de haren van je konijn misschien de oorzaak zijn dat je in de problemen komt, raak dan nooit je gezicht aan wanneer je je konijn hebt geaaid of hebt vastgehouden. Hetzelfde geldt wanneer je iets aangeraakt hebt waar het dier op heeft gezeten/gelegen, overheen heeft gelopen of kinnetjes aan heeft gegeven. Nadat je in contact geweest bent met je konijn kun je het beste direct je handen wassen en ook (eventueel) je bril schoonmaken. Laat je konijn niet overal in huis lopen, maar in een eigen ruimte. Op die manier kan een groot deel van het huis haarvrij gehouden worden. Het dier mag natuurlijk nooit in de slaapkamer komen. Je konijn kan verder elke dag buiten geborsteld worden (door iemand anders!), en met een natte doek kunnen de losse haren verwijderd worden.

Als stof de mogelijke boosdoener is, dan kan een andere soort bodembedekker de allergische reactie al grotendeels voorkomen. Je kunt kiezen voor een stofvrije bedding, of voor organische, niet stuivende korrels als bodembedekking. Je kunt er ook voor kiezen om je konijn in een zelfgemaakt verblijf te houden zonder stro of houtkrullen, gewoon op vloerbedekking of zeil: hiermee is het stof tot een minimum teruggedrongen.

Als hooi de oorzaak is, dan kan iemand anders het dier hooi geven, zodat je niet in aanraking komt met de pollen. De kooi schoonmaken wordt in elk geval een werkje voor iemand anders en kan ook het beste in een ander vertrek gebeuren, met de deur gesloten. Wanneer je het toch zelf moet doen, dan kun je een stofkapje dragen en huishoudhandschoenen.

Verdere voorzorgsmaatregelen zijn: vaak stofzuigen, en dan niet te vergeten ook de meubelen, deurposten, raamkozijnen, lampen en gordijnen. De beste vloerbedekking is zeil of hout of plavuizen, deze materialen kunnen goed gedweild worden. Het hooi wordt afgesloten bewaard en ietsje bevochtigd met een plantensproeier voordat het gegeven wordt, zodat het niet stoft.

Er zijn luchtfilterapparaten te koop, die stof, haren en andere kleine deeltjes uit de lucht halen. Verder zijn er diverse anti-allergie producten te verkrijgen bij drogist of apotheek (waaronder neussprays), en de huisarts kan je medicijnen voorschrijven. Een natuurlijke en vaak succesvolle manier om van een allergie af te komen is door middel van Bio-Resonantie Therapie of NAET-therapie. Tenslotte kan het nog een oplossing zijn om het konijn buiten te huisvesten, met een ren en een soortgenoot.

Helaas zijn in sommige gevallen alle maatregelen onvoldoende en blijft er geen andere mogelijkheid over dan een ander tehuis voor het konijn te zoeken. Voor iemand met astma kan een hevige allergische reactie namelijk levensbedreigend zijn.

Nog meer informatie in verband met allergie is hier te vinden: http://www.licg.nl/zj/praktisch/gezondheid-mens-en-dier/gezondheid-mens/allergie-voor-huisdieren.html

GOED TERECHT: Omega en Scotty

Omega en Scotty werden aan elkaar gekoppeld in de opvang, en het was al vrij snel grote liefde. Ze hebben een ruim hok, maar ze mogen ook heel veel hun pootjes strekken in de ommuurde stadstuin! En zo te zien hebben ze veel plezier dan!!!

Gezellig samen in het hok

Huppeldehuppel

GOED TERECHT: Kayser en Janah

We kregen ook een leuke update binnen van Kayser en Janah, twee konijntjes die bij ons zijn geadopteerd.

Bovenaan de trap

Lekker relaxen

In het begin van de paasvakantie had ik een afspraak om Janah te laten castreren en alles is zeer goed verlopen. Na één dag alweer aan het knabbelen en na dag twee was madam al het huis aan het verkennen. Van trappen is ze niet bang en ik vond haar dan ook meermaals ’s morgens aan mijn kamerdeur. Na drie dagen ‘ontsnapte’ ze richting Kayser waardoor ze sindsdien terug samen zitten. Nu ook terug buiten (waar ze zeer blij mee waren, direct binky’s en sprintjes) en languit in de zon als die er is. Kayser is nog altijd de grootste knuffelbol van de twee, maar de weekjes binnen heeft Janah goed gedaan.

Nog even apart zitten

Samen is toch zoveel leuker en gezelliger!