Slecht nieuws uit de konijnenopvang...

Het was nogal een triestig weekend, het verlengde weekend.  We hopen dat we er niet te veel als dit moeten meemaken...

Woensdag werden de konijntjes die tijdelijk bij Vicky zaten (Nina en Otto) naar de opvang gebracht.  Maar toen we ze daar in de hokken wilden steken, bleek Féline dood te liggen in haar hokje. Ann had haar twee dagen voordien naar binnen gebracht (ze zat met de anderen in de grote ren buiten), omdat ze precies leek te vermageren zonder reden, en zo kon ze beter in de gaten gehouden worden.  Maar het mocht niet baten...  Haar mondje en oogjes waren ook heel nat en er leek wel een soort van etter aanwezig, wat er misschien op kan wijzen dat ze met een tandprobleem zat (zou ook het vermageren kunnen verklaren).

Op vrijdagavond bleek Otto ontsnapt te zijn, en was vrolijk in het opvanghok aan het huppelen.  Gelukkig kon hij vrij snel terug gepakt worden, maar hij was er absoluut niet tevreden mee.  Hij zat dan maar constant te trekken aan zijn tralies en stampen in de hoop dat het weer open zou gaan.

Maar dat was nog niet alles... Tijdens de avondlijke voederronde bleek het hok van Maya leeg... Waarschijnlijk moet het slotje (hartje) losgekomen zijn door het weg en weer springen van haar, ofwel heeft een ongewenste bezoeker het hokje open gekregen.  Meestal als konijnen ontsnappen, blijven ze wel in de buurt van de opvang, om daar makkelijk aan eten te geraken.  Maar onderzoek van het hok toonde krassen van nagels en rossig haar, wat erop kan wijzen dat we bezoek hebben gehad van de vos... We wisten dat er in de buurt aanwezig zijn, want ze had vorig jaar al kippen gedood.  Maar aangezien er volop hazen in de weides rond de opvang aanwezig zijn, hadden we gedacht dat ze zich daar wel zouden mee amuseren om te jagen.  Niet dus... Er zijn verder geen sporen meer gevonden van Maya, en vermoedelijk heeft de vos ze meegenomen naar haar hol om de jongen te voeden...

En tot overmaat van ramp zijn ook de twee pagadders van Floortje spoorloos.  Ann heeft al gelijk een zot de ganse binnenren ondersteboven gekeerd, en Floortje en BeatleBunny waren zo aan het kijken van "wat ben jij nu aan het doen???".  Maar ze zijn nergens te vinden.  Ze waren net begonnen met de wereld te verkennen vanuit hun warme holletje. De dader is deze keer niet de vos, maar hoogst waarschijnlijk een wezel. Ann heeft die in de stallingen zien lopen, en er zullen eerstdaags vallen geplaatst worden.

Ook één van de kuikens moest er helaas aan geloven, maar dat was de schuld van Bernardo, de galgo hond.  Blijkbaar heeft hij na zijn avonturen met de hazen weer zijn jachtinstinct gevonden...

Maar dat betekent dus dat we onze opvang nog meer gaan moeten beveiligen tegen ongewenste dieren en alle dieren zo goed mogelijk in hokken steken met goede sloten...

Slaap zacht, lieve konijntjes...

Speedy, de clochard...

Sinds hij op aanraden van de dierenarts nauwelijks nog korrels krijgt, zou hij er alles aan doen om er toch te bemachtigen.

Hij is weer superaanhankelijk geworden, huppelt overal achter, en als we aan het eten zijn, staat hij vaak op zijn achterpoten om te bedelen om wat te krijgen.  En hij weet dat hij meestal wel een stukje brood of fruit of zo krijgt.

Maar vorige week was het zelfs zo erg, dat hij gewoon in de kleine vuilniszak gesprongen was. Aangezien het hok van Nina elke dag (of zelfs meerdere keren per dag) werd ververst, was de kleine vuilzak snel vol met "konijnenafval". Speedy dacht dan natuurlijk dat er volop korreltjes te vinden waren, dus sprong hij in de zak op zoek naar eten.  Alsof dat ze anders te klagen hebben hoor, ze krijgen twee keer per dag een grote portie groenvoer, en verder zit hij de ganse dag in de tuin, waar ook veel lekkers te vinden is.

Ook toen ik Otto aan het verhuizen was naar zijn buitenren, had meneer er niets beters op gevonden dan gewoon in het hok te springen en een stuk boterham te knabbelen...

Zo'n zotte Speedy, maar het zal voor altijd mijn hartedief blijven.

Smullen van de beukenblaadjes

Heel wat mensen hebben een beukenhaag als tuinafsluiting.  Maar wat je misschien nog niet wist, is dat konijnen dit megalekker vinden!!!

Zelf heb ik ook een dergelijke haag, maar helaas staat die nog niet veel in bloei.  Die op school wel, dus ik heb eergisteren tussen de lessen door maar even wat "gesnoeid", zodat ik weer volop gratis eten heb voor de konijnen.

De konijnen die vrij rondlopen in de tuin staan vaak op hun achterpoten om de jongste blaadjes te kunnen afknabbelen, en ook de konijnen in de ren vliegen er direct op af als ik dat in de ren gooi als voer.

Ik ben blij dat het terug voorjaar is, dat scheelt weer een stuk in de portemonnee qua konijneneten, want nu hoef ik niet te veel groenten meer te kopen, maar kan ik overal lekker onkruid gaan plukken voor mijn lieverds!!!

De vernieuwde buitenren van Ann

Ondertussen is de ren van Ann helemaal afgewerkt, en verhuisden haar konijnen van de grote binnenren voor de winter naar hun ruime buitenren.  Uiteraard waren ze allemaal ontzettend blij om nog meer beenruimte te krijgen, en ze konden zich ook amuseren door in de buizen te kruipen die her en der in de ren liggen. Graven gaan ze niet meer kunnen doen, maar dat wil niet zeggen dat ze zich niet kunnen amuseren.

Kijk ook even mee, en zie zelf hoe ze van hun vrijheid genieten!!!

De ganse ren

Allemaal spelen in de buis

Vlinder en Féline

Snoezebol

Féline

Punkertje

Witje

Helaas hebben we vandaag Féline dood gevonden. Ann had gemerkt dat ze aan het vermageren was, en had haar binnen geplaatst. We weten absoluut niet wat de doodsoorzaak kan zijn.  Na wat opzoekwerk zou het eventueel een tandprobleem kunnen zijn (met abcessen)...

Nina in haar element

Nina is stilaan wat aan de beterhand.  De medicatie slaat aan, en ondertussen zijn haar pootjes ook wat properder.  Vandaag mag ze nog een keer in bad, in de hoop dat we de bruine urineplekken ook kunnen verminderen.  Omdat we haar pootjes ook één of twee keer per dag insmeren met babycreme, zijn de wonden ook al wat beter.  Gelukkig laat ze de behandelingen allemaal goed toe.

Haar pootje met urinebrand

Meestal helpt Wim, maar op 1 mei vroeg ik het 's morgens aan Roos, en meteen werd Nina ook goed geknuffeld!

En met het goede weer van de laatste dagen, liet ik haar ook rondhuppelen in de grote tuin i.p.v. de bovenkant van haar hok.  Het is een groot konijn, dus heeft ze veel bewegingsruimte nodig.  Nu, natuurlijk moet ik een beetje aan timesharing doen met mijn eigen konijnen, en ook Flokje en Speedy liepen rond.  Nu, Flokje had haar natuurlijk in de gaten, en meteen erop af.  Gelukkig komen de twee behoorlijk overeen, en anders loopt Nina wel weer weg!

En uiteraard wordt er ook op elkaar gereden.  Maar toen Nina op Flokje reed, heeft hij haar ook even gebeten, met een kleine wonde tot gevolg, maar gelukkig niet zo erg.

Even kennismaken met de andere konijnen!

De heilige drievuldigheid van buitenhangoren

Geniet ook even mee van deze mooie foto's van de grote lieve meid.  Ze is helemaal aan het openbloeien en geniet met volle teugen van haar vrijheid in de tuin!!!

(Foto's van vrijdag 3 mei)

(Foto's van maandag 6 mei)

Babyboom duurt verder...

Nog even een update over onze kleine konijntjes!!!

De twee kleintjes van Floor stellen het ontzettend goed.  De oogjes zijn al een paar dagen open, en ondertussen zijn ze al volop bezig met het verkennen van de wereld.  Floortje is een ontzettend goede mama zo te zien.  De kleintjes worden dagelijks gecheckt en opgepakt om hen te laten wennen aan mensen.

De kleintjes zijn nu tussen de 2 en 3 weken oud! Floortje blijft dus nog minstens 5 weken in de opvang voor ze mag verhuizen naar haar nieuwe adresje! Morgen gaan we kijken of we het geslacht van deze nijntjes al kunnen bepalen, en komen ze ook zo spoedig mogelijk op de adoptiepagina.

Van de kleintjes van Bonnie is er een beetje minder goed nieuws.  We hadden al gezegd dat er twee kleintjes gestorven waren bij de geboorte, en op 3 mei hebben we gezien dat 2 van de donkere konijntjes het helaas niet hebben gehaald.  We hebben er wel een beetje een dubbel gevoel bij, want aan de ene kant is het altijd jammer als er konijntjes sterven, maar langs de andere kant zijn we ook een beetje opgelucht dat er nu weer minder konijntjes een plaatsje moeten vinden om te wonen.

En last but not least: ook Louise is vannacht bevallen van 3 kleintjes en de papa's zijn dus Joe en/of Kamiel.  Dat moeten zeker ook schattige nijntjes worden!!! Dus dat betekent dat Louise nog minstens 2 maanden in de opvang blijft wonen tot de kleintjes op eigen pootjes kunnen staan! We hadden dit verwacht, aangezien ze samen in de ren woonde met de ongecastreerde mannetjes.  Het is ook goed mogelijk dat haar vriendinnetje (die op het oorspronkelijke adres is blijven wonen) ook nog kleintjes zal hebben, en die zouden dan ook naar de opvang komen.

Dus dat betekent dat de teller op dit moment op 9 baby-nijntjes staat die over 1 tot 2 maanden zouden willen verhuizen naar een leuke plaats.

Door de vele bevallingen zijn we van plan om alle vrouwtjes minimaal een maand in quarantaine te houden in de kraamkliniek. Hiervoor zijn we de binnenren van de konijnen van Ann aan het reorganiseren.  Op die manier kunnen de vrouwtjes in alle rust op hun plooi komen en eventueel bevallen.  Omdat we niet altijd weten waar onze konijnen vandaan komen, is er steeds een kans dat ze zwanger zijn.

En op die manier willen we hen de allerbeste zorgen geven.

Van Beatle naar Skinhead (of toch bijna...)

Beatle Bunny is onze mascotte, en ze heeft haar naam zeker niet gestolen.  Het is zelfs zo erg dat we nauwelijks haar ogen kunnen zien, omdat het haar er zo voorhangt. 

Dit was Beatle toen ze in maart bij ons binnen kwam, maar ondertussen was haar haar alweer flink bijgegroeid.

Ann en ik hadden al meerdere keren gezegd dat we haar moesten bijtrimmen, maar door het andere werk in de opvang was het er nog niet van gekomen.  Dus hebben we afgelopen woensdag maar meteen na alle kuiswerk haar onder handen genomen.

Er zaten overal behoorlijke klitten, dus met behulp van de tondeuse probeerden we die zoveel mogelijk te verwijderen.  We begonnen met haar hoofdje, en het haar rond haar ogen weg te nemen, zodat het diertje eindelijk eens wat zou zien. 

Er was behoorlijk wat werk aan, en na de tondeuse ging Ann aan de slag om de klitten die te dicht zaten bij de huid, af te knippen met een schaar.

Oscar kwam ook een keer alles inspecteren

En zo is onze Beatle dus serieus gekortwiekt, en hopelijk kunnen we haar vacht de komende tijd beter onderhouden. Zoals je ziet, hebben we er serieus wat afgedaan!!!

En dit is dus het eindresultaat!!!

Mocht jouw konijn ook vachtproblemen hebben, dan bieden wij ook de service aan voor het trimmen van het haar.  Voor een gewone behandeling vragen we 5€, voor moeilijke gevallen met véél klitten (waar we dus ook veel werk aan hebben) vragen we 10€. Mocht je interesse hebben, aarzel dan niet om ons te contacteren!!!